Nina Novak

Nina Novak, znana również jako Janina Nowak, urodziła się 23 marca 1923 roku w Warszawie, a zmarła 15 marca 2022 roku w Filadelfii. Była to wybitna postać w świecie baletu, pełniąc różnorodne funkcje jako primabalerina, choreograf, dyrektor baletu oraz nauczycielka tańca.

Wszystko zaczęło się, gdy przed wybuchem II wojny światowej ukończyła warszawską szkołę baletową przy Teatrze Wielkim. W latach 1937-1939 występowała jako solistka Polskiego Baletu Reprezentacyjnego. Po wojnie współpracowała z zespołami baletowymi Feliksa Parnella oraz Mikołaja Kopińskiego, co przyczyniło się do jej dalszego rozwoju artystycznego.

W 1946 roku Nina podjęła decyzję o emigracji do Stanów Zjednoczonych, gdzie zdobyła uznanie jako primabalerina oraz baletmistrzyni w prestiżowej grupie Ballet Russe de Monte-Carlo. Po zakończeniu kariery w 1962 roku, przeniosła się do Wenezueli, gdzie założyła własną szkołę baletową. Od 1991 roku pełniła również rolę dyrektora w Ballet Clásico de Caracas.

Powroty do Polski miały miejsce głównie w latach 60. i 70. W 1961 roku wystąpiła gościnnie w Warszawie i Poznaniu w klasycznych baletach takich jak Giselle oraz Jezioro łabędzie, a w 1978 roku pojawiła się w balecie Coppelia na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie.

W 2020 roku na rynku wydawniczym zadebiutowała książka pt. Taniec na gruzach, w której Nina rozmawia z Wiktorem Krajewskim. Po jej śmierci, została pochowana na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, w kwaterze 110S-3-20, co jest dowodem na jej silne związki z ojczyzną i wielką miłość do tańca.