Katarzyna Filipowicz-Polańska

Życiorys

Córka Stefana Prawdzic-Filipowicza oraz Józefy z Broniewskich, Katarzyna Filipowicz-Polańska rozpoczęła swoje studia medyczne na Wydziale Lekarskim Tajnego Uniwersytetu Warszawskiego w roku 1941. W tym samym czasie zaangażowała się w działalność konspiracyjną, przyjmując pseudonim Kasia. W trakcie powstania warszawskiego aktywnie uczestniczyła w walkach, pełniąc rolę pielęgniarki w polowym szpitalu zorganizowanym przy ul. Jaworzyńskiej w ramach Oddziału „Bakcyl” (Sanitariat Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej). Po zakończeniu powstania została ewakuowana razem z rannymi, co świadczy o jej dedykacji i zaangażowaniu w opiekę medyczną podczas kryzysowych momentów.

Po wojnie osiedliła się w Krakowie, gdzie wznowiła studia, które zostały przerwane. W 1946 roku zakończyła naukę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po ukończeniu studiów, Katarzyna pracowała w klinice ginekologicznej w Łodzi, a później w Krakowie, gdzie uzyskała II stopień specjalizacji. W 1965 roku obroniła doktorat, co było kolejny krokiem w jej karierze naukowej.

W 1975 roku, z powodu sytuacji politycznej, zdecydowała się na emigrację do Danii, gdzie osiedliła się w Kopenhadze. Tam aktywnie uczestniczyła w pracach naukowych oraz społecznych, a także została powołana na członka VIII Rady Narodowej Rządu RP w Londynie. Była także częścią Polskiego Towarzystwa Naukowego Na Obczyźnie. W 1986 roku na Polskim Uniwersytecie Na Obczyźnie zaprezentowała oraz obroniła swoją pracę habilitacyjną.

W swoich wspomnieniach z czasów II wojny światowej, które opisała w książce „Konspiracyjna działalność dydaktyczna i naukowa w latach 1939-1945”, opublikowanej w 1992 roku, dała świadectwo swoich doświadczeń. Zmarła w 2002 roku, a zgodnie z własną wolą, spoczęła na Cmentarzu Wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie.

Odznaczenia

Katarzyna Filipowicz-Polańska, osoba o bogatym dorobku, otrzymała wiele znaczących odznaczeń, które świadczą o jej zaangażowaniu oraz wkładzie w rozwój kraju.

• Krzyż Armii Krajowej,
• Medal Wojska (czterokrotnie),
• Złoty Krzyż Zasługi,
• Złota Odznaka Skarbu Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej,
• Warszawski Krzyż Powstańczy,
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1990).

Przypisy