Franciszek Lubelski

Życiorys

Franciszek Lubelski przyszedł na świat w rodzinie Leopolda, który zmarł w 1941 roku, oraz Walerii, zmarłej w 1950 roku. Po zakończeniu nauki w szkole średniej zdecydował się na kontynuację edukacji w Kursach Wokalno-Dramatycznych Heleny Hryniewieckiej. Już w 1931 roku zadebiutował na scenie warszawskiej, występując w Teatrze Melodram.

W kolejnych latach wyjechał do Kalisza, gdzie grał przez sezon w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego. Po powrocie do Warszawy związał się z takimi placówkami jak Teatr im. Żeromskiego oraz Comoedia, ale na przełomie lat 1935 i 1937 jego działalność artystyczna obejmowała także występy na scenach peryferyjnych oraz dorywczo w Teatrze Ateneum.

W sezonie 1937/1938 Lubelski był aktorem Teatru Objazdowego mieszczącego się w Stanisławowie. Następnie w sezonie 1938/1939 doszedł do Teatru Miejskiego w Sosnowcu oraz równocześnie występował na deskach teatru w Częstochowie. W sezonie 1939/1940 przyjął angaż w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Lublinie, a po wybuchu II wojny światowej wrócił do stolicy, gdzie podjął pracę w składzie aptecznym.

Od 1945 do 1949 roku wiązał się z Miejskimi Teatrami Dramatycznymi, a od 1949 do 1955 roku z Teatrem Powszechnym. W kolejnym sezonie występował w Teatrze Ludowym. Po 1955 roku aż do przejścia na emeryturę w 1969 roku grał w Teatrze Ziemi Mazowieckiej. W 1968 roku zagrał również w spektaklu Teatru Telewizji „Notes” wyreżyserowanym przez Jerzego Antczaka.

19 stycznia 1955 roku, na wniosek Ministra Kultury i Sztuki, otrzymał Medal 10-lecia Polski Ludowej. Był mężem Kazimiery z Jabłońskich. Ostatecznie zmarł w Warszawie, a jego miejsce wiecznego spoczynku znajduje się na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 58E-2-26).

Przypisy