Bogusław Dybaś

Życiorys

„Bogusław Dybaś jest postacią well-known w dziedzinie historii. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Toruniu, co stanowił dla niego pierwszy krok na ścieżce akademickiej. W latach 1976/1977 uzyskał tytuł laureata II Olimpiady Historycznej. Jego dalsza edukacja rozpoczęła się w 1977 roku, kiedy to podjął studia z zakresu historii na uczelni Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Studia te ukończył w 1981 roku, a w 1987 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych. Jego praca doktorska, której mentorem był Jacek Staszewski, dotyczyła Sejmu pacyfikacyjnego z 1699 roku.

W 1998 roku, na podstawie rozprawy naukowej zatytułowanej „Fortece Rzeczypospolitej: studium z dziejów budowy fortyfikacji stałych w państwie polsko-litewskim w XVII wieku”, uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 2009 roku, dzięki znaczącym osiągnięciom w dziedzinie nauk humanistycznych, został odznaczony tytułem profesora.

W latach 2007-2019 pełnił funkcję dyrektora Stacji Naukowej PAN w Wiedniu, a od roku 2020 jest członkiem Komitetu Nauk Historycznych PAN. W tym samym roku otrzymał austriacki Krzyż Oficerski Odznaki za Naukę i Sztukę, co podkreśla jego międzynarodowy wpływ.

Z żoną Elżbietą, z domu Kwiatkowską, która także jest historyczką, mają dwie córki: Magdalenę i Małgorzatę. Jego rodzina stanowi dla niego nie tylko wsparcie, ale i źródło inspiracji w pracy badawczej.

Wybrane publikacje

Oto wybrane publikacje autorstwa Bogusława Dybaśa, przedstawiające różnorodne aspekty kultury, sztuki oraz historii Torunia:

• Miscellanea źródłowe do historii kultury i sztuki Torunia (1989, współautor, ISBN 83-04-02643-0),
• Toruńska przeprawa i mosty na Wiśle (1989, wspólnie z Kazimierzem Walczakiem),
• Toruń: mini-guide en français (1998, przewodnik po Toruniu z ilustracjami Stanisława Klimka, ISBN 83-86642-34-3),
• Księga cechowa złotników krakowskich 1462-1566 (2000, opracowanie wspólnie z Januszem Tandeckim, ISBN 83-85938-42-7),
• Na obrzeżach Rzeczypospolitej: sejmik piltyński w latach 1617-1717 (z dziejów instytucji stanowej) (2004, ISBN 83-231-1793-4).

Przypisy