Kościół Matki Bożej Różańcowej w Warszawie

Opis

Fundamenty nowej świątyni zostały poświęcone przez kardynała Stefana Wyszyńskiego w 1949 roku. W roku 1957 ten sam biskup wmurował kamień węgielny, a do roku 1960, kiedy to kościół został poświęcony w stanie surowym, liturgia była sprawowana w kaplicy Domu Pracy im. Kard. Aleksandra Kakowskiego, znajdującym się przy ul. Poborzańskiej 33. W 1964 roku kardynał Stefan Wyszyński dokonał konsekracji nowej świątyni.

W latach osiemdziesiątych XX wieku miała miejsce przebudowa prezbiterium, w wyniku której filary zostały obłożone marmurem, a organy zostały rozbudowane. W 1992 roku świątynia wzbogaciła się o marmurowe ołtarze: soborowy oraz poświęcony Matce Bożej, a także chrzcielnicę. Zainstalowano w niej 12 witraży, a dodatkowo wstawiono nowe ławki.

Od roku 2006 przeprowadzono wymianę posadzki w świątyni oraz zakrystii, odnowiono schody przed świątynią, a wszystkie konfesjonały zostały wymienione. Ponadto, ufundowano nową drogę krzyżową na zewnątrz świątyni oraz tablice poświęcone Św. Janowi Pawłowi II oraz Prymasowi Tysiąclecia, Stefanowi kardynałowi Wyszyńskiemu.

W dniu 15 maja 2011 roku miała miejsce koronacja figury Matki Bożej Różańcowej. W 2012 roku zakończono remont elewacji zewnętrznej świątyni, a następnie, 19 czerwca 2014, poświęcono i oddano do użytku wiernych Kaplicę Adoracji Najświętszego Sakramentu jako wotum parian za 100 lat istnienia parafii.

Na koniec, w dniu 25 marca 2015 roku, ks. abp Henryk Hoser podniósł kościół do rangi Sanktuarium Diecezjalnego Matki Bożej Różańcowej.

Przypisy