Kamienica Horowitzów w Warszawie

Opis

Kamienica, która zyskała numery 71 od strony ulicy Wilczej oraz 4 od Emilii Plater, została wzniesiona w latach 1937–1938 dla rodziny Horowitzów, pochodzącej z Lwowa, której członkami byli Józef, Moszek i Gita. Projekt tego jedynego w swoim rodzaju obiektu opracował Józef Steinberg.

Obiekt ma sześć kondygnacji i charakteryzuje się zaokrąglonym narożnikiem, który zdobią eleganckie balkony. Parter kamienicy wykorzystano w celach handlowych oraz usługowych, co czyni ją miejscem tętniącym życiem. Fasada została pokryta płytami z piaskowca, co dodaje jej wyjątkowego charakteru.

Wolność artystyczna i dbałość o detale przyczyniły się do zastosowania najlepszych dostępnych wówczas materiałów budowlanych przy wykończeniu wnętrza. Wykorzystano wysokiej jakości kamień, drewnianą stolarkę oraz elementy metalowe, co potwierdza zaangażowanie w tworzenie dzieła sztuki użytkowej.

Kamienica jest jednym z nielicznych ocalałych przykładów architektury art déco w Warszawie z czasów międzywojennych. W czasie II wojny światowej przetrwała wiele zawirowań i wstrząsów, pozostawiając po sobie ślady historii. Po intensywnych walkach w jej okolicy, na fasadzie budynku widoczne są blizny po uderzeniach pocisków, które obecnie stanowią element pamięci o minionych czasach.

Przypisy