Stanisław Łukaszewicz (konsul)

Życiorys

Stanisław Łukaszewicz przyszedł na świat 9 czerwca 1892 roku w Warszawie. Z wykształcenia był prawnikiem, jednak oprócz studiów prawniczych ukończył także Aleksandrowską Szkołę Wojskową w Moskwie. W trakcie I wojny światowej, pełniąc służbę jako podporucznik rezerwy, był w armii rosyjskiej od 2 grudnia 1916 do 24 maja 1918.

Po zakończeniu wojny rozpoczął pracę jako pomocnik adwokata przysięgłego. W okresie od 20 lipca 1918 do 1 marca 1919 pracował jako pisarz hipoteczny w Hipotece w Warszawie, a następnie, od 8 kwietnia do 20 października 1919, odbył aplikację w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. Po tym czasie został urzędnikiem w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

Od 23 października 1919 do 28 lutego 1922 był pracownikiem kontraktowym oraz tytularnym sekretarzem konsularnym II klasy w Konsulacie Generalnym RP w Harbinie. Później, od 1 marca 1922 do 15 stycznia 1923, pełnił funkcję prowizorycznego sekretarza konsularnego II klasy w VIII stopniu służbowym w Konsulacie RP we Władywostoku.

W okresie od 15 stycznia 1923 do 1 grudnia 1926 pracował na stanowisku referendarza w Departamencie Konsularnym MSZ. Kolejno, od 1 grudnia 1926 do 1 maja 1928 zajmował pozycję wicekonsula I klasy w Konsulacie RP w Strasburgu, a następnie, od 1 maja 1928 do 1 maja 1929, był zatrudniony w Konsulacie RP w Antwerpii. W Berlina, od 1 maja 1929 do 29 lutego 1932, wykonywał obowiązki w Konsulacie Generalnym RP.

Od 1 marca 1932 do 31 grudnia 1933 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w różnych departamentach, w tym jako kierownik referatu w Departamencie Administracyjnym od 12 kwietnia 1932 roku. Od 1 stycznia 1934 do 25 października 1936 roku pełnił obowiązki kierownika Konsulatu RP w Tel-Awiwie.

Stanisław Łukaszewicz zmarł 24 października 1936 roku w Palestynie. Został pochowany 5 listopada 1936 na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 196-2-29,30). Był mężem Eugenii z Nowkuńskich, urodzonej w 1901 roku, która zmarła w 1989 roku. Mieli troje dzieci.

Przypisy