Stanisław Bukowski (prezydent Wałbrzycha)

Życiorys

Stanisław Bukowski, syn Henryka i Zofii, do 1939 roku był urzędnikiem. W czasie niemieckiej okupacji, zaangażował się w działalność artystyczną jako artysta i śpiewak. Po upadku powstania warszawskiego, on i jego rodzina zostali wywiezieni na przymusowe roboty do III Rzeszy. Trafił do obozu pracy Arbeitslager Waldenburg w Wałbrzychu, który był częścią obozu koncentracyjnego Groß-Rosen.

W dniu 9 listopada 1945 roku, dołączył do Stronnictwa Demokratycznego. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego w latach 1948–1949 oraz był członkiem prezydium Komitetu Powiatowego SD w Wałbrzychu od 1950 do 1951 roku. Należał także do Komitetu Wojewódzkiego SD we Wrocławiu w latach 1947–1949. Stanowisko prezydenta Wałbrzycha zajmował od 12 lipca 1946 do 31 lipca 1948.

Po 1945 roku, kontynuował swoją działalność jako śpiewak oraz aktor. Wystąpił w licznych spektaklach Teatru Lalki i Aktora w Wałbrzychu, a także wyreżyserował kilka z nich. Był związany z tym teatrem w latach 1951–1973 oraz 1975–1985. Wziął również udział w jednym spektaklu Teatru Polskiego Radia. Ostatnie dwa lata swojego życia spędził w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie.

Stanisław Bukowski zostawił po sobie trwały ślad, a po jego śmierci został pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Przemysłowej w Wałbrzychu.

Przypisy