Jerzy Grzechowiak

Życiorys

Pod koniec II wojny światowej Jerzy Grzechowiak był zmuszony wyjechać wraz z rodziną na roboty przymusowe do Rzeszy. Po zakończeniu konfliktu, w 1956 roku ukończył studia na Uniwersytecie im. M. W. Łomonosowa w Moskwie.

Na początku swojej kariery zawodowej krótko pracował w Rafinerii Nafty w Trzebini, a następnie podjął pracę jako asystent na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. W 1962 roku obronił pracę doktorską, której promotorem był prof. Zdzisław Tomasik. Został mianowany profesorem nadzwyczajnym w 1973 roku, a w 1979 tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1964–1965 Jerzy Grzechowiak odbył staż na University College of Wales w Wielkiej Brytanii. Jego badania koncentrowały się na katalizatorach oraz procesach hydroodsiarczania, hydrorafinacji, hydroizomeryzacji frakcji węglowodorowych pochodzenia naftowego i węglowego, a także krakingu destylatów próżniowych. Zespół, którym kierował, opracował popularny katalizator do reformowania benzyn, który był stosowany przez wiele lat w Rafinerii Gdańskiej.

Jerzy Grzechowiak opublikował około 120 prac naukowych, w tym dwie monografie. Jest również autorem i współautorem 27 patentów oraz promotorem siedmiu doktorów. W latach 1982–1984 pełnił funkcję prorektora Politechniki Wrocławskiej.

W uznaniu jego osiągnięć, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem 30-lecia Polski Ludowej oraz Medalem Politechniki Wrocławskiej. Jego ostatnie miejsce spoczynku znajduje się na Cmentarzu na Psim Polu we Wrocławiu.

Przypisy