Zbigniew Kornberger

Życiorys

Studia wyższe Zbigniewa Kornbergera zakończyły się w 1937 roku na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Już w 1934 roku, w trakcie nauki, rozpoczął współpracę jako asystent w Katedrze Części Maszyn, gdzie kontynuował swoją pracę do 1939 roku.

W czasie II wojny światowej przebywał w Anglii, gdzie aktywnie uczestniczył w działaniach Wojskowego Instytutu Technicznego. Po powrocie do kraju podjął pracę w sektorze przemysłowym, obejmując stanowisko dyrektora technicznego Wytwórni Sprzętu Mechanicznego. Również od 1946 roku rozpoczął działalność akademicką w Katedrze Obróbki Metali na Politechnice Łódzkiej.

W 1955 roku zainicjował organizację Katedry Technologii Budowy Maszyn, stając się jej kierownikiem. Po reorganizacji w 1970 roku znalazł się na stanowisku dyrektora Instytutu Obrabiarek i Technologii Budowy Maszyn. Dodatkowo, w latach 1958–1959, pełnił rolę prorektora Politechniki Łódzkiej.

Kornberger był uznawany za specjalistę w dziedzinie technologii budowy maszyn. W ramach swojej kariery, wypromował pięciu doktorów oraz pozostawił po sobie znaczący dorobek autorski, który obejmuje trzy podręczniki, książkę monograficzną, a także liczne rozprawy i artykuły naukowe.

Specjalizując się w obszarze przekładni ślimakowych, opracował wydajny typoszereg reduktorów ślimakowych. Dodatkowo współpracował przy uruchomieniu produkcji silnika S-60 oraz w tworzeniu procesów wytwarzania zespołów napędowych dedykowanych przemysłowi motoryzacyjnemu. Był aktywnym działaczem Sekcji Obrabiarek i Narzędzi SIMP, a w latach 1963–1972 pełnił funkcję przewodniczącego tej sekcji oraz reprezentował SIMP w Radzie Głównej NOT.