Sławomir Ratajski

Życiorys

Ukończył studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie uczył się pod okiem prof. Haliny Chrostowskiej oraz prof. Jerzego Tchórzewskiego, zdobywając dyplom w 1979 roku. W czasie stanu wojennego aktywnie uczestniczył w działalności kultury niezależnej. W 1986 roku zdobył Brązowy Medal na I Międzynarodowym Biennale Sztuki Azja-Europa, które odbyło się w Ankarze.

Od 1987 roku rozpoczął swoją przygodę z dydaktyką na macierzystej uczelni, początkowo prowadząc pracownię malarstwa i rysunku na Wydziale Grafiki. Obecnie kieruje pracownią Kreacji Artystycznej na Wydziale Sztuki Mediów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Po uzyskaniu stopnia doktora i habilitacji w 1996 roku, w 2011 roku został mianowany profesorem.

Po zakończeniu studiów skupił się na tworzeniu dynamicznego i symbolicznego malarstwa, zainspirowanego duchem Nowej Ekspresji. W swoim twórczym dorobku podjął się również uczestnictwa w niezależnym życiu artystycznym, świadomie omijając bardziej polityczne tematy. Z biegiem lat jego styl ewoluował, z większym naciskiem na abstrakcyjne formy przy zachowaniu ekspresjonistycznych efektów fakturowych.

W latach 1990–1994 zorganizował międzynarodowe sympozja artystyczne, gromadząc twórców z Polski oraz artystów z Hiszpanii, Grecji i Niemiec. Działając w ramach Zarządu NSZZ Solidarność ASP w Warszawie, od 1987 roku pełnił funkcję członka, a od 1990 roku przewodniczącego tegoż związku.

W 1997 roku objął stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki, w rządzie premiera Jerzego Buzka. Za jego kadencji, odpowiadał za międzynarodowe relacje, a także organizował prezentacje polskiej kultury na znaczących wydarzeniach, takich jak Międzynarodowe Targi Książki we Frankfurcie w 2000 roku oraz Expo 2000 w Hanowerze. Współpracował również przy powstawaniu Muzeum Juliusza Słowackiego w Krzemieńcu oraz był współautorem „Polityki kulturalnej Rządu RP 1999–2001”.

W latach 2001–2005 pełnił rolę ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej w Argentynie oraz Paragwaju, a w 2006 roku był ambasadorem a.i. na Kubie. Promując Polskę poprzez kulturę w Ameryce Łacińskiej, realizował wiele projektów, takich jak wystawy, koncerty, festiwale chopinowskie oraz program Roku Gombrowicza. Po powrocie do Polski kontynuował działalność artystyczną oraz dydaktyczną na ASP w Warszawie. W latach 2007–2021 był sekretarzem generalnym Polskiego Komitetu ds. UNESCO.

Jego twórczość znajduje uznanie, a prace artysty są obecne w zbiorach prywatnych oraz muzealnych w Polsce, Niemczech, Hiszpanii, USA, Kanadzie, Belgii oraz Argentynie.

Życie prywatne

Sławomir Ratajski jest żonaty z Zofią Jabłonowską-Ratajską, która pełni rolę historyczki oraz krytyczki sztuki. Para ma troje dzieci, co podkreśla ich zaangażowanie w życie rodzinne.

Ważniejsze wystawy

Sławomir Ratajski, uznany artysta, miał zaszczyt prezentować swoje prace na 22 wystawach indywidualnych, które odbyły się zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami, w tym w Niemczech i Hiszpanii. Ponadto brał udział w licznych pokazach sztuki polskiej, z których wyróżniają się następujące wydarzenia:

• 1982 – 33 Salon Jeune Expression, Grand Palais, Paryż,
• 1985 – Młoda Ekspresja Polska, Akademia Sztuki, Budapeszt,
• 1985 – Pieta Polska, Muzeum Archidiecezjalne w Poznaniu, Kościół oo. Dominikanów, Kraków,
• 1986 – I Międzynarodowe Biennale Sztuki Azja-Europa, Ankara,
• 1987 – Młoda Sztuka polska, Instytut Polski, Budapeszt,
• 1987 – Współczesna Sztuka Polska, Maneż, Moskwa,
• 1987 – Międzynarodowy Festiwal Sztuki, Stambuł,
• 1987 – Współczesny rysunek polski, Instytut Polski, Paryż,
• 1987 – Polska sztuka Młodych, Lwów, Moskwa,
• 1987 – Międzynarodowy Festiwal Malarstwa, Cagnes-sur-Mer,
• 1987 – W kręgu Akademii, dawna Fabryka Norblina, Warszawa,
• 1988 – Świeżo malowane, Zachęta, Warszawa,
• 1990 – Cóż po artyście w czasie marnym?, Zachęta, Warszawa, Muzeum Narodowe w Krakowie,
• 1990 – Współczesna sztuka z Polski, Wiedeń,
• 1990 – Elektryczny Wachlarz, dawna Fabryka Norblina, Warszawa,
• 1991 – Współczesna sztuka z Polski, Opera w Lipsku,
• 2002 – Artes Graficas y Afiches Polacos, Centro Cultural Recoleta, Buenos Aires,
• 2003 – Wizjonerzy i Buntownicy, Galeria Zachęta, Warszawa,
• 2010 – Lata 80. Transformacja, Gaga Galeria, Warszawa,
• 2010 – Apogeum – Nowa ekspresja 1987, Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Toruń,
• 2014 – Ars principia, UMK Toruń, BWA Kielce, Droga do wolności – Płocka Galeria Sztuki, Płock, Galeria Sztuki Współczesnej Włocławek,
• 2019 – 9×10, Galeria Salon Akademii, Warszawa,
• 2019 – „MALARSTWO x 3” w obiektywie, Galeria Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego w Lublinie.

Przypisy