Sergiusz Michalski

Życiorys

W latach 1968–1973 Sergiusz Michalski studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie również w latach 1978–1984 pracował jako asystent w Instytucie Historii Sztuki. Jego stopień naukowy doktora został przyznany w 1982 roku. Po zakończeniu studiów, w listopadzie 1984, osiadł w Republice Federalnej Niemiec, gdzie związał się jako współpracownik naukowy z Katedrą Historii Sztuki Uniwersytetu w Augsburgu (Lehrstuhl für Kunstgeschichte, Universität Augsburg) i pracował tam do 1991 roku.

Od 1991 roku podejmował zatrudnienie w różnych instytucjach akademickich w Niemczech, a także na Wydziale Nauk Historycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. W 1995 roku uzyskał habilitację na Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem. W latach 1996–2001 pełnił rolę dyrektora Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Technicznego w Brunszwiku (geschäftsführender Leiter des Instituts für Kunstgeschichte der Technischen Universität Braunschweig).

W 2001 roku prezydent RP Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych. W tym samym roku rozpoczął pracę jako profesor w Instytucie Historii Sztuki (Kunsthistorisches Institut) Uniwersytetu w Tybindze.

W 2002 roku został członkiem korespondentem, a w 2022 roku uzyskał status członka czynnego Polskiej Akademii Umiejętności.

Wybrane publikacje

Oto wybrane publikacje autorstwa Sergiusza Michalskiego, które w znaczący sposób przyczyniły się do rozwoju badań nad sztuką oraz jej miejscem w historii:

• Einführung in die Kunstgeschichte (2015),
• The Reformation and the visual arts: the protestant image question in Western and Eastern Europe (2001, 2011),
• Neue Sachlichkeit: Malerei, Graphik und Photographie in Deutschland 1919-1933 (1992),
• Protestanci a sztuka: spór o obrazy w Europie nowożytnej (1989).

Przypisy