Maurice Fingercwajg

Życiorys

Maurice Fingercwajg przyszedł na świat w rodzinie skromnych żydowskich robotników. Gdy miał niespełna trzy lata, jego rodzina podjęła decyzję o emigracji do Paryża. W tym mieście ojciec Fingercwajga miał nadzieję na znalezienie lepszego zatrudnienia.

Do dziesiątego roku życia młody Maurice uczęszczał do szkoły; jednak po tragicznej śmierci matki z konieczności musiał porzucić naukę, aby zarabiać na utrzymanie rodziny. To dzięki starszemu bratu, Jacques’owi, Fingercwajg zetknął się z ideologią komunistyczną, co skłoniło go do przystąpienia do młodzieżówki PCF. Tam wyróżniał się szczególną aktywnością i zaangażowaniem.

Wiosną 1942 roku, młody Fingercwajg, jako jeden z pierwszych ochotników, związał się z 2. żydowskim oddziałem, który był tworzony w ramach komunistycznego ruchu oporu imigrantów. Jego odwaga podczas działań wojennych została dostrzegona, co doprowadziło do jego oddelegowania do grupy Manukiana. Razem z Josephem Boczovem mieli na celu organizowanie wykolejeń.

W lecie 1942 roku, w czasie tragicznej obławy Vel d’Hiv, Maurice doświadczył osobistej tragedii – stracił ojca oraz dwóch braci, którzy zostali deportowani do obozów zagłady poza Francją.

W listopadzie 1943 roku Fingercwajg został aresztowany wraz z innymi członkami swojego oddziału. Został skazany na karę śmierci i 21 lutego 1944 roku stracony w forcie Mont Valérien. Jego portret stał się symbolem walki, a jego nazwisko pojawiło się na czerwonym afiszu z informacją: „Figercwajg, polski Żyd, 3 zamachy, pięć wykolejeń”.