Łucja Drège-Schielowa

Życiorys

Łucja Drège-Schielowa uzyskała swoje wykształcenie w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym, gdzie pobierała lekcje kompozycji u Felicjana Szopskiego oraz fortepianu u Marii Wąsowskiej-Badowskiej. W okresie międzywojennym była aktywną pianistką, a także organizatorką wydarzeń muzycznych oraz kompozytorką, co przyczyniło się do jej znaczącej obecności w kulturalnym życiu tego okresu.

Po II wojnie światowej osiedliła się w Łodzi, gdzie objęła stanowisko nauczycielki przedmiotów teoretycznych w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej. Dodatkowo jej talent jako ilustratorki oraz pianistki znalazł uznanie wśród zespołów tanecznych i baletowych, w których współpracowała.

Łucja tworzyła głównie utwory dydaktyczne, skierowane do dzieci, w stylistyce neoromantycznej. Niestety, wiele z jej kompozycji pozostało jedynie w formie rękopisów, które dzisiaj można znaleźć w rękach różnych jednostek oraz osób.

Ostatnie chwile swojego życia spędziła w Łodzi, gdzie również została pochowana. Jej grób znajduje się w ewangelicko-augsburskiej Starego Cmentarza w Łodzi (sektor: 38_A2, rząd: 1, nr grobu: 5).

Ważniejsze kompozycje

Dzięki bogatemu doświadczeniu i niezwykłemu talentowi, Łucja Drège-Schielowa stworzyła wiele niezapomnianych kompozycji, które pozostawiły trwały ślad w polskiej muzyce. Poniżej przedstawiamy kluczowe utwory jej autorstwa, podzielone według formy muzycznej.

Utwory orkiestrowe

• Polska suita taneczna (1951),
• Kujawiak na orkiestrę dętą (1951),
• Polka na orkiestrę dętą (1951).

Utwory kameralne

• Sonata na skrzypce i fortepian (1918),
• Partita na flet i fortepian (1933).

Utwory fortepianowe

• Sonata e-moll (1917),
• Toccata d-moll i fuga (1917),
• Ballada (1918),
• Scherzo (1918).

Pieśni na głos i fortepian

• 2 pieśni do słów Leopolda Staffa (1917),
• Parafraza, sł. Leopold Staff (1918),
• 6 pieśni do słów Leopolda Staffa i Zdzisława Dębickiego (1918),
• Nasa Marysia, sł. Emil Zegadłowicz (1930),
• Haj, poro scęśliwa, sł. Emil Zegadłowicz (1949),
• Marsz młodych, sł. Henryk Rajter (1950),
• Piosenka warszawskiego murarza, sł. Józef Wilkoń (1950),
• Jabłuszko, sł. Mirosław Łebkowski (1951),
• Nowy domek, sł. Antoni Niewiadomski (1951).