Jan Leszczyński (profesor)

Jan Leszczyński, urodzony w 1930 roku w Warszawie, to prominentny polski naukowiec, który specjalizuje się w materii materiałoznawstwa elektrotechnicznego oraz nadprzewodnictwa. Obecnie jest profesorem na Politechnice Łódzkiej. Jego droga naukowa rozpoczęła się w 1954 roku, kiedy to ukończył studia na Wydziale Elektrycznym swojej macierzystej uczelni. W 1965 roku uzyskał tytuł doktora nauk technicznych, a jedenaście lat później, w 1993 roku, tytuł profesora.

W swoim zawodowym życiu Leszczyński przez wiele lat pracował na Politechnice Łódzkiej, gdzie kolejno sprawował różne funkcje akademickie. W latach 1954-1965 był asystentem, a później starszym asystentem w Katedrze Elektrotechniki Ogólnej. Od 1965 roku pełnił rolę adiunkta, a w 1971 roku objął stanowisko docenta. Od 1972 do 2005 roku piastował funkcję kierownika Zakładu Materiałoznawstwa i Elektrotechnologii w Instytucie Podstaw Elektrotechniki, gdzie także był wicedyrektorem.

W swoim dorobku badawczym Jan Leszczyński skupiał się na szerokim zakresie tematów, takich jak wzmacniacze magnetyczne i przekładniki transduktorowe prądu stałego. Rozpoczął swoje prace badawcze związane z materiałoznawstwem elektrotechnicznym i elektrotechnologią już od 1971 roku. W ramach swoich działań zorganizował laboratorium materiałoznawstwa w Instytucie Podstaw Elektrotechniki PŁ, gdzie prowadził badania nad innowacyjnymi technologiami. Do rzeczy, które opracował, należy technologia wytwarzania grubych warstw tlenkowych na aluminium, oraz technologie związane z elektro-połączeniami, takie jak klejenie czy zastosowanie technologii laserowych.

W latach 80-tych XX wieku Leszczyński skoncentrował swoją uwagę na nadprzewodnictwie wysokotemperaturowym. Stworzył technologię pozyskiwania grubych nadprzewodzących warstw z fazy ciekłej ceramiki, której patent (2696) przewyższał w swoim czasie podobne opracowania amerykańskie. W 1989 roku opracował również nowy kompozytowy materiał nadprzewodzący, Ag-ceramika (patent 278192). Współpracuje z renomowanymi instytucjami, takimi jak Instytut Fizyki PAN w Warszawie oraz University of Cambridge.

Aktywnie angażuje się w życie akademickie, a jego osiągnięcia naukowe i dydaktyczne znacznie wpływają na rozwój materiałoznawstwa elektrotechnicznego na Politechnice Łódzkiej. Jako mentor, wypromował osiem doktorów, w tym jednego, który uzyskał habilitację. Jest również autorem skryptów związanych z Laboratorium Elektrotechniki Ogólnej oraz Laboratorium materiałoznawstwa elektrotechnicznego.

W latach 1990-1996 Leszczyński pełnił funkcję prodziekana do spraw studenckich Wydziału Elektrotechniki i Elektroniki PŁ, przyczyniając się do reform systemu nauczania. Jako dziekan Wydziału w latach 1996-2002, miał istotny wpływ na kierunki rozwoju oraz funkcjonowanie wydziału.

Jan Leszczyński jest autorem ponad 93 prac i referatów naukowych, a także 17 patentów. Jego dorobek oraz działania na rzecz edukacji i nauki zostały docenione przez liczne nagrody rektora i ministra oraz odznaczenia państwowe, takie jak Złoty Krzyż Zasługi i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Wskazuje to na jego znaczenie jako badacza i wykładowcy w Polsce oraz poza nią.