Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Romana Turczynowicza w Warszawie

Historia

Szkoła, która ma zaszczyt nosić imię Romana Turczynowicza, funkcjonuje w swojej obecnej lokalizacji przy ul. Moliera od 1956 roku, nieprzerwanie pielęgnując bogate tradycje, które rozpoczęły się w 1818 roku, kiedy to powstała pierwsza szkoła baletowa, z siedzibą przy Teatrze Narodowym w Warszawie.

Budowla szkoły, która dziś jest znana w środowisku artystycznym, została zrealizowana w latach 1952–1953 na podstawie projektu architekta Bohdana Pniewskiego. To on odpowiadał za koncepcję, która łączy nowoczesne podejście z historycznym kontekstem i estetyką.

W roku 1979 szkoła otrzymała swojego patrona, którym został Roman Turczynowicz, co znacząco wpłynęło na jej wizerunek i działalność. Dziś jest znana jako instytucja kształcąca przyszłych tancerzy baletowych, a jej historia jest ściśle związana z polską kulturą taneczną.

Zakres kształcenia

Nauka w tej instytucji edukacyjnej, trwająca dziewięć lat, kończy się uzyskaniem świadectwa maturalnego oraz dyplomu ukończenia szkoły. Program nauczania łączy klasy IV–VIII szkoły podstawowej z liceum ogólnokształcącym, jednocześnie wprowadzając przedmioty artystyczne, które mają na celu przygotowanie uczniów do pracy w zawodzie tancerza baletowego.

W trakcie nauki, uczniowie mają możliwość uczestniczenia w szerokim zakresie zajęć artystycznych, które obejmują:

• taniec klasyczny,
• umuzykalnienie,
• techniki uzupełniające,
• taniec współczesny,
• taniec ludowy i taniec charakterystyczny,
• historia tańca,
• rytmika,
• akompaniament,
• taniec dawny,
• partnerowanie,
• audycje muzyczne.

Absolwenci

„Absolwenci Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie to temat, który zasługuje na szczegółowe omówienie. Na oficjalnej stronie szkoły dostępna jest lista absolwentów począwszy od roku szkolnego 1953/1954. W gronie jej powojennych uczniów znaleźli się znani artyści baletowi, którzy zdobyli uznanie zarówno w Polsce, jak i za granicą.

• Ewa Głowacka,
• Anna Grabka,
• Bożena Kociołkowska,
• Dominika Krysztoforska,
• Izabela Milewska,
• Wojciech Wiesiołłowski,
• Gerard Wilk,
• Waldemar Wołk-Karaczewski,
• Witold Zapała.

Każdy z tych tancerzy wniósł coś cennego do świata baletu i przyczynił się do jego rozwoju, zarówno na scenie, jak i w działalności dydaktycznej.

Przypisy