Włodzimierz Zawadzki (polityk)

Życiorys

Włodzimierz Zawadzki, wybitny polityk, był słuchaczem Międzynarodowej Szkoły Leninowskiej. Jego aktywność polityczna sięga czasów przed II wojną światową, gdy był zaangażowany w działania Komunistycznej Partii Polski (KPP), a od 1942 roku przystąpił do Polskiej Partii Robotniczej (PPR).

W okresie okupacji niemieckiej brał udział w walkach w szeregach Gwardii Ludowej oraz Armii Ludowej. Od 1942 roku pełnił funkcję dowódcy okręgu warszawskiego Gwardii Ludowej, a w 1943 roku dowodził jej oddziałami w Siedlcach oraz Białej Podlaskiej. Jego działania na rzecz ruchu oporu były kontynuowane, gdyż później przewodniczył obwodowi krakowsko-rzeszowskiemu Armii Ludowej aż do chwili wyzwolenia ziem polskich.

W latach 1943-1947 Zawadzki był także członkiem Krajowej Rady Narodowej, gdzie został zgłoszony na I sesji w dniach 31 grudnia 1943 i 1 stycznia 1944, na wniosek PPR. Jego kariera w rządzie komunistycznym kontynuowała się, gdy od 1944 do 1945 roku pełnił obowiązki I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PPR w Rzeszowie, natomiast w 1945 roku zajmował analogiczne stanowisko w Krakowie.

Ważnym etapem jego działalności było kierowanie Misją Repatriacyjną w Niemczech, w brytyjskiej strefie okupacyjnej, gdzie działał do września 1946 roku. Po powrocie z Niemiec, objął stanowisko dyrektora Departamentu V w Ministerstwie Aprowizacji i Handlu.

Władze kraju doceniły jego kompetencje, dlatego w latach 1949-1952 był wiceministrem handlu wewnętrznego, a następnie w latach 1952-1956 pełnił funkcję wiceministra przemysłu mięsnego i mleczarskiego. Jego wysiłki na rzecz przemysłu spożywczego przyniosły owoce, gdyż od 1956 do 1957 roku i ponownie w latach 1964-1969 był wiceministrem przemysłu spożywczego.

Włodzimierz Zawadzki został pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie, w kwaterze A31-5-8.

Przypisy