Wiktor Manc

Życiorys

Wiktor Manc, po swoim relegowaniu z gimnazjum, podjął decyzję o dołączeniu do rosyjskiego cyrku Harrina, który gościł w Warszawie. To tam zdobył umiejętności cyrkowe, co umożliwiło mu stworzenie wraz z bratem Janem duetu komicznego o nazwie „Din-Don”. Ich debiut miał miejsce w 1908 roku w cyrku należącym do Adama Pincla, który był jego teściem.

Przez następne sześć lat bracia Manc występowali w cyrku Stanisława Mroczkowskiego, a ich talent przyciągał widzów nie tylko w Warszawie, ale także w takich miastach jak Lwów i Łódź. W 1926 roku, po sprzedaży cyrku przez Mroczkowskiego – według pogłosków przegrał go w karty – Wiktor, kontynuując działalność „Din-Dona”, zaczął występować razem z synem Edwardem (1910-1994), gościnnie w wielu różnych cyrkach.

Oprócz występów cyrkowych, Manc nagrywał płyty z komediowymi dialogami i kupletami, do których sam komponował muzykę. Pragnął w ten sposób nawiązać do popularności znanej na początku XX wieku grupy klownów „Bim-Bom”. Jego działalność artystyczna była wielowątkowa, a jego kreatywność nie miała granic.

W czasach Powstania Warszawskiego, zaangażował się w działania Organizacji Poziomkowej (OPL) i odniósł poważne rany. Po upadku powstania trafił do obozu pruszkowskiego, z którego wraz z synem zdołali uciec. Po ucieczce obaj dotarli do Lublina, gdzie stworzyli teatrzyk objazdowy Varietes, występując dla rannych żołnierzy.

Po wyzwoleniu kraju, Manc był jednym z twórców Państwowego Cyrku nr 1, pierwszego cyrku w Wolnej Polsce. Niestety, po pierwszej premierze, jego zdrowie znacznie się pogorszyło, co doprowadziło do jego śmierci 5 listopada 1946 roku. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 11F-1-18), gdzie spoczywa wśród pamięci o swojej wspaniałej karierze artystycznej i wkładzie w życie kulturalne kraju.