Stefan Rogulski

Życiorys

Stefan Rogulski, jako młody adept sztuki baletowej, miał okazję kształcić się w renomowanej szkole przy warszawskim Teatrze Wielkim. Już wkrótce dostrzegł go łowca talentów, co zaowocowało jego angażem w filmie Janko Muzykant z 1930 roku, w reżyserii Ryszarda Ordyńskiego. W czasach przedwojennych zyskał popularność, występując jeszcze w trzech innych produkcjach filmowych.

Okres II wojny światowej okazał się dla niego trudny – Rogulski został aresztowany i przymusowo wywieziony do Niemiec, gdzie zmuszony był pracować w fabryce zbrojeniowej w Dreźnie. Mimo niełatwej sytuacji, udało mu się uciec w trakcie alianckich bombardowań. Po wojnie, w latach 1945-1947, zajął się tworzeniem grupy aktorskiej, która specjalizowała się w repertuarze operetkowym.

W 1957 roku postanowił odejść od sceny i związał się z administracją rządową, gdzie szybko awansował do roli głównego inspektora. Jego życie osobiste także miało swoje znaczenie – był ojcem Krzysztofa Rogulskiego, reżysera, oraz Jerzego Rogulskiego, aktora, urodzonych odpowiednio w 1945 i 1950 roku.

Stefan Rogulski spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie, gdzie znajduje się jego wieczny odpoczynek w kwaterze 54E-6-16.

Filmografia

Stefan Rogulski, znany z wielu znaczących ról, ma za sobą imponującą karierę filmową. Oto niektóre z najważniejszych filmów, w których brał udział:

• Janko Muzykant (1930) – odtwórca roli Janko Muzykanta,
• Głos serca (1931) – występ w roli Bobby’ego,
• Dziesięciu z Pawiaka (1931) – zagrał brata skazańca,
• Legion ulicy (1932) – odgrywana postać Józka.

Przypisy