Robert Luśnia

Życie prywatne

Robert Luśnia posiada wykształcenie średnie, które uzyskał po ukończeniu XIV Liceum im. Gottwalda w Warszawie w 1981 roku. Po zakończeniu edukacji prowadził działalność gospodarczą, zajmując się handlem ziołami. W latach osiemdziesiątych aktywnie uczestniczył w Ruchu Młodej Polski oraz działał w ramach Niezależnego Zrzeszenia Studentów.

W 1982 roku, w wyniku swojej działalności, został internowany, a w 1985 roku skazany za „znieważenie Sejmu PRL”. W 1989 roku brał czynny udział w tworzeniu Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, z którego odszedł w roku 1992. Jego kariera polityczna nabrała tempa, gdy w 2001 roku, startując z ramienia Ligi Polskich Rodzin w okręgu lubelskim, uzyskał 9206 głosów, co zaowocowało wyborem na posła IV kadencji.

Podczas swojej kadencji, Luśnia przeszedł razem z Antonim Macierewiczem do koła Ruch Katolicko-Narodowy. Wkrótce potem stał się posłem niezrzeszonym, jednak pozostawał w strukturach partii RKN aż do 2010 roku. W 2005 roku postanowił nie ubiegać się o reelekcję.

W 2003 roku Luśnia ujawnił, że posłowie SLD, w tym Jan Chaładaj oraz Stanisław Jarmoliński, zagłosowali za nieobecnych członków swojego klubu parlamentarnego, co wzbudziło szerokie kontrowersje.

W latach 2006-2010 Luśnia pełnił rolę prezesa warszawskiego oddziału Polskiego Związku Krótkofalowców. Jako pasjonat radioamatorstwa brał udział w wielu wyprawach, m.in. w wyprawie 3Y0X oraz posiada znak SP5XVY.

Warto dodać, że według orzeczenia Sądu lustracyjnego, w latach 1983–1988 Luśnia był tajnym i świadomym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa, gdzie nadano mu pseudonim „Nonparel”. W tej roli zajmował się m.in. wydawaniem SB sprzedanego konspiracyjnego sprzętu poligraficznego, za co otrzymał wynagrodzenie w wysokości ponad 21 tysięcy złotych. Luśnia informował również o działaniach aktywistów z Ruchu Młodej Polski i Niezależnego Zrzeszenia Studentów związanych z Politechniką Warszawską.

Przypisy