Ludwik Fryderyk Hildt

Życiorys

Urodzony jako syn Ludwika i Emilii z Grosserów, Ludwik Fryderyk Hildt pochodził z rodziny o korzeniach niemieckich. W młodości uczęszczał do gimnazjum biologicznego, jednocześnie rozwijając swoje umiejętności w szkole rysunku i malarstwa Wojciecha Gersona w Warszawie. Po zakończeniu nauki w gimnazjum podjął studia w Akademii Rolniczej w Prószkowie, a w październiku 1847 roku wyjechał do Monachium. Tam kontynuował edukację na Akademii Sztuk Pięknych, a następnie przeniósł się do Paryża i Florencji, gdzie wystawiał swoje dzieła, między innymi w Zachęcie.

Oprócz pasji do malarstwa, Ludwik Fryderyk Hildt miał również głębokie zainteresowanie entomologią. Był uznawanym koleopterologiem, a jego badania nad chrząszczami, które zamieszkiwały polskie tereny, są uznawane za pionierskie. Jako autor ośmiu istotnych publikacji dotyczących tych owadów, do jego znanych prac należą między innymi: „Krajowe owady wodne”, „Owady krajowe kózkowate” oraz „Żuki czyli gnojowce krajowe”.

Dodatkowo Hildt brał udział w licznych ekspedycjach naukowych, które zorganizowano na Kaukaz, Krym oraz do Algierii. Jego badania obejmowały również tereny Wyżyny Podhalańskiej, Suwalszczyzny i Lubelszczyzny. Niestety, słynna kolekcja owadów Hildta spłonęła w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie podczas powstania warszawskiego. Mimo strat, niektóre dublety udało się zachować, a dziś znajdują się w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu, gdzie zostały włączone do tzw. Kolekcji Mączyńskiego.

Ostatecznie Ludwik Fryderyk Hildt spoczął na warszawskim cmentarzu ewangelicko-augsburskim, gdzie znajduje się jego grób w alei 24, numery 6, 7 oraz 8.

Przypisy