Krzysztof Fryderyk Brun

Życiorys

Krzysztof Fryderyk Brun, syn Mikołaja Karola i Anny Marianny z domu Preuss, pochodził z rodziny rzemieślników działających w Warszawie, której korzenie sięgają niemieckich lub hugenockich przodków. Już w wieku trzynastu lat rozpoczął swoją praktykę zawodową u handlarza towarami żelaznymi, Münchenbecka. Z biegiem lat, dzięki swojej ciężkiej pracy, awansował na subiekta oraz dysponenta.

Po śmierci swojego mentora, w 1818 roku wykupił cześć udziałów w firmie, co pozwoliło mu stworzyć spółkę akcyjną ze spadkobiercami. W 1852 roku, po spłacie udziałowców, stał się jedynym właścicielem nowej spółki akcyjnej „Krzysztof Brun i Syn”, która funkcjonowała aż do roku 1939. Sześć lat przed swoją śmiercią, całkowicie wycofał się z aktywności zawodowej, przekazując zarząd firmy swojemu synowi Stanisławowi.

Poza działalnością zawodową, Brun aktywnie angażował się w życie społeczne. Był wielokrotnie wybierany na sędziego Trybunału Handlowego oraz radcę Banku Polskiego. Pełnił także ważne funkcje w magistracie m.st. Warszawy oraz w Radzie Parafialnej parafii ewangelickiej pod wezwaniem św. Trójcy. W jego firmie zdobywało doświadczenie wielu przyszłych właścicieli znanych warszawskich przedsięwzięć handlowych.

W roku 1856 uzyskał dowody potwierdzające jego prawa do pieczętowania się starym polskim herbem Łabędź, co wiązało się z uzyskaniem dziedzicznego szlachectwa w Królestwie Polskim. Krzysztof Brun był dwukrotnie żonaty; jego pierwsza małżonka, Juliana Joanna Weiss, zmarła w 1841 roku, a ich związek zaowocował pięciorgiem dzieci. Druga żona, Paulina Elsner, odeszła w 1848 roku. Brun został pochowany w rodzinnych grobach na warszawskim cmentarzu ewangelickim (Aleja 24 nr 3/5).