Karol Rybasiewicz

Życiorys

Karol Rybasiewicz to postać, która swoją karierę edukacyjną rozpoczął od ukończenia szkoły średniej w Warszawie. Następnie podjął studia z zakresu prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim, które stanowiły fundament jego przyszłych działań. Oprócz studiów, uczestniczył również w kursach handlowych.

Od 1910 roku aktywnie angażował się w działalność niepodległościową, przystępując do Organizacji Młodzieży Narodowej. Niestety, jego działalność przyniosła mu represje; został aresztowany przez władze carskie i spędził w więzieniu trzy miesiące. W ramach swoich działań był również zastępcą komendanta organizacji wojskowej im. mjr. Waleriana Łukasińskiego oraz zapisał się jako działacz skautingowy, w 1912 roku zakładając drużynę skautową w Wołominie.

W tym samym roku ponownie znalazł się w areszcie, gdzie spędził niemal rok. Po opuszczeniu więzienia, w 1912 roku, w Krakowie dołączył do Polskich Drużyn Strzeleckich, co znacząco przyczyniło się do jego dalszego rozwoju militarnego. Z kolei w latach 1913-1914, przebywając w Warszawie, pracował jako dziennikarz, a w okresie od jesieni 1913 do wiosny 1914 pełnił rolę komendanta III okręgu PDS, który obejmował tereny zaboru rosyjskiego.

W styczniu 1914 brał udział w kursie PDS w Rabce, a podczas letnich miesięcy tego samego roku uczestniczył w kursie oficerskim w Nowym Sączu. Jego dalsza kariera wiązała się z wstąpieniem do Legionów Polskich, gdzie został wysłany do Warszawy przez Józefa Piłsudskiego. Tam kolejny raz objął funkcję komendanta PDS w zaborze rosyjskim, a później dowodził połączonymi formacjami PDS i Związkiem Walki Czynnej.

Karol Rybasiewicz swoją działalność militarną kontynuował jako członek komendy Polskiej Organizacji Wojskowej oraz komendant okręgu POW w Radomiu. W zimie 1915 roku awansował na podporucznika, a od lipca 1915 brał udział w działaniach I Brygady Legionów Polskich. Dowodził plutonem w 1 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty, gdzie zginął podczas odwrotu spod Kostiuchnówki.

Ordery i odznaczenia

Karol Rybasiewicz, wielki patriota, został odznaczony wieloma wyróżnieniami za zasługi w walce o wolność. Jego osiągnięcia zostały docenione poprzez następujące odznaczenia:

• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 7183 – przyznany pośmiertnie 17 maja 1922,
• Krzyż Niepodległości z Mieczami – nadany pośmiertnie 20 stycznia 1931 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Przypisy