Jerzy Podgórski

Życiorys

Jerzy Podgórski był synem Franciszka i Stanisławy. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Tomaszowie Mazowieckim w 1953 roku, kontynuował edukację na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej, gdzie studia zakończył w 1959. Oprócz tego, zaliczył dwuletnie Studium Nauk Społecznych przy KW PZPR w Krakowie w 1966 roku oraz studia podyplomowe na Akademii Ekonomicznej w Krakowie w 1975 roku.

W latach 1951–1956 był zaangażowany w Związek Młodzieży Polskiej, a po 1960 roku stał się członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W tej partii pełnił funkcję sekretarza ds. propagandy w Komitecie Zakładowym oraz był członkiem Komisji Propagandy Komitetu Dzielnicowego PZPR w Grzegórzkach.

Podgórski zyskał doświadczenie zawodowe w Zakładach Przemysłu Cukierniczego „Wawel”, gdzie do 1965 roku zajmował stanowisko głównego mechanika. Następnie pracował jako wicedyrektor ds. technicznych w kilku firmach: Krakowskich Zakładach Metalowych (1965–1967), Zakładach Budowy Maszyn Drogowych „Madro” w Krakowie (1967–1971) oraz w Zakładach Budowy Maszyn i Aparatury im. Stanisława Szadkowskiego (1971–1975).

W latach 1977–1981 był dyrektorem Departamentu Techniki w Ministerstwie Przemysłu Maszyn Ciężkich i Rolniczych. Następnie, w latach 1981–1982, pełnił funkcję wicedyrektora Departamentu Rozwoju i Techniki w Ministerstwie Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego. Do 1983 roku kierował Zrzeszeniem Przedsiębiorstw Budowy Maszyn, Urządzeń i Kompletnych Obiektów Przemysłowych „Chemakop” w Warszawie.

Osiągnął także stanowisko podsekretarza stanu w Urzędzie Gospodarki Materiałowej, pełniąc tę funkcję od czerwca 1983 do listopada 1985 oraz w Ministerstwie Gospodarki Materiałowej i Paliwowej od listopada 1985 do października 1987.

Jerzy Podgórski spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.