Jerzy Adamczewski

Życiorys

Jerzy Adamczewski, absolwent I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie z 1939 roku, zyskał uznanie jako laureat II nagrody podczas Międzynarodowego Konkursu Muzycznego, który odbył się w Genewie w 1947 roku. Jego kariera artystyczna obejmowała występy na wielu znaczących scenach muzycznych. W latach 1945–1946 śpiewał na Scenie Muzyczno-Operowej w Warszawie, a następnie kontynuował pracę w Operze Katowickiej w Bytomiu od 1946 do 1947 roku.

Od 1947 do 1952 roku związał się z Teatrem Wielkim w Poznaniu, a następnie z Teatrem Nowym – Sceną Komedii Muzycznej w Warszawie w latach 1952–1953. Po krótkim czasie w Operze w Warszawie w latach 1951–1953, jego kariera w operetkach trwała od 1954 do 1975 roku, kiedy to występował w Operetce Warszawskiej.

Oprócz kariery scenicznej, Adamczewski również dzielił się swoją wiedzą jako wykładowca Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie w latach 1960–1975. W 1983 roku zadebiutował na wielkim ekranie, pojawiając się w obsadzie aktorskiej filmu Katastrofa w Giblartarze.

Wybrane partie operowe

Jerzy Adamczewski jest znanym artystą, który zapisał się w historii opery dzięki swoim wyjątkowym rolom. Wśród najważniejszych postaci operowych, które wykreował, należy wymienić:

• Baron Mirko Zeta z opery Wesoła wdówka autorstwa Lehára,
• Czang z Krainy uśmiechu, również Lehára,
• Escamilo z popularnej Carmen skomponowanej przez Bizeta,
• Figaro z Cyrulika sewilskiego, dzieła Rossiniego,
• Janusz z Halki autorstwa Moniuszki,
• Oniegin z Eugeniusza Oniegina, opery Czajkowskiego.

Przypisy