Janina Zakrzewska (sędzia)

Życiorys

W roku szkolnym 1945/1946 Janina Zakrzewska uzyskała maturę w Państwowym Liceum Humanistycznym im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Studiowała prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie ukończyła studia w 1950 roku. W 1959 roku zdobyła tytuł doktora nauk prawnych, a już w 1964 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego. W 1982 roku otrzymała tytuł profesora nauk prawnych.

W latach 1952-1968 była aktywnym członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Po ukończeniu studiów rozpoczęła pracę naukową na Uniwersytecie Warszawskim, jednak w 1968 roku opuściła tę uczelnię z powodu nakazów politycznych. Od 1970 roku pracowała w Archiwum Akt Nowych, a w 1989 roku dołączyła do Zakładu Naukowo-Badawczego Archiwistyki Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych. Po 1989 roku została pracownikiem Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk.

W dniu 23 sierpnia 1980 roku Janina Zakrzewska była jednym z sygnatariuszy apelu, który wystosowało 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych, domagając się dialogu ze strajkującymi robotnikami. Brała również udział w rozmowach Okrągłego Stołu. Była doradcą Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, gdzie kierowała pracami Zespołu Doradców OKP oraz angażowała się w działalność Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.

Zakrzewska była członkiem PEN-Clubu oraz Komitetu Helsińskiego. W swoim dorobku akademickim posiada wiele prac naukowych, w tym 7 monografii dotyczących prawa konstytucyjnego oraz systemów polityczno-prawnych współczesnych państw.

Pełniła funkcję sędzi w Trybunale Konstytucyjnym w latach 1989-1995. Dodatkowo, była członkiem Państwowej Komisji Wyborczej w latach 1989-1991 oraz od 1991 roku aż do swojej śmierci. Niestety, zmarła przed zakończeniem swojej kadencji. Pochowana została na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie.

Przypisy