Aniela Aszpergerowa

Życiorys

Aniela Aszpergerowa, córka Stefana Kamińskiego i Marii z Wasińskich, była postacią niezwykle znaczącą w polskim świecie teatralnym. Po poślubieniu Wojciecha Aszpergera, aż do 1838 roku występowała pod swoim panieńskim nazwiskiem.

Jej przygoda z aktorstwem rozpoczęła się w Warszawie, gdzie zadebiutowała na deskach Warszawskich Teatrów Rządowych wiosną 1835 roku. 30 marca tego roku, wcielając się w rolę Ludwiki w sztuce „Zazdros­ni w miłości”, zaimponowała publiczności i została zaproszona do stałej współpracy z Teatrem Rozmaitości.

Aniela aktywnie występowała również w Mińsku Litewskim oraz na scenach Wilna. Na długie lata związana była z lwowskim teatrem, gdzie zyskała ogromne uznanie. Uroczyste otwarcie Teatru Skarbkowskiego w 1842 roku zapamiętane zostało dzięki jej roli Anieli w „Ślubach panieńskich” Aleksandra Fredry. Co ciekawe, w 1900 roku, podczas ostatniego przedstawienia tego teatru, zaszczyciła go swoją obecnością jako honorowy gość.

Aniela Aszpergerowa była aktorką o bogatym repertuarze, grając zarówno melodramatyczne, jak i komediowe, a także współczesne role. Początkowo odgrywała postaci amantek, które z czasem przekształciły się w role tragiczne. Do jej stawianych zadań należały dramaty Williama Szekspira, w tym rola Ofelii w „Hamlecie”, czy Wdowy w „Balladynie” Juliusza Słowackiego.

Jej działalność patriotyczna doprowadziła do aresztowania w 1864 roku i nałożenia na nią kary pozbawienia wolności trwającej rok. Mimo to, w Lwowie cieszyła się ogromnym szacunkiem i popularnością wśród widzów. Pogrzeb Anieli na Cmentarzu Łyczakowskim zgromadził tłumy, stając się wielką manifestacją jej życia i osiągnięć.

Aniela była również teściową Adama Giełguda i prababką angielskiego aktora Johna Gielguda. Po śmierci aktorki, prasa brytyjska zasugerowała jej litewskie korzenie, powiązując je z historią rodu Gielgudów oraz krótkim pobytem Anieli w Wilnie.

Kariera aktorska

Aniela Aszpergerowa w swojej karierze aktorskiej zadebiutowała w Warszawskich Teatrach Rządowych, gdzie występowała w latach 1835-1841. Następnie przeniosła się do Teatru w Wilnie, gdzie grała od 1836 do 1840 roku. W kolejnych latach była związana z Teatrem w Mińsku Litewskim, gdzie działała w okresie od 1837 do 1839 roku. Jej kariera zawodowa obejmowała również pracę w Teatrze Skarbkowskim we Lwowie, w którym występowała przez długi czas, bo aż od 1842 do 1896 roku.

Przypisy