Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Chińskiej

Historia

„Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Chińskiej, znane jako TPPCh, zostało utworzone w 1957 roku w Gdańsku przez grupę działaczy związanych z firmami żeglugowymi oraz spedycyjnymi, które nawiązały współpracę z Chińską Republiką Ludową. Wśród tych instytucji można wymienić takie firmy jak Chipolbrok, Polskie Linie Oceaniczne oraz C. Hartwig Gdynia. W późniejszym czasie, 17 maja 1958 roku, odbył się pierwszy zjazd towarzystwa, który miał miejsce w Warszawie.

W swoim początkowym okresie działalności, TPPCh dynamicznie się rozwijało, otrzymując wsparcie ze strony ówczesnych władz państwowych. W tym czasie utworzono liczne oddziały lokalne, które w szczytowym momencie działalności zjednoczyły około 20 tysięcy członków. Towarzystwo publikowało miesięcznik pod tytułem Chiny, a później Horyzonty. Jego główna siedziba mieściła się w Pałacu Błękitnym przy ulicy Senatorskiej w Warszawie.

Niestety, na początku lat 60. działalność TPPCh uległa zawieszeniu w związku z rozłamem radziecko-chińskim. W rezultacie zamrożone zostały relacje polsko-chińskie, co skutkowało de facto zniknięciem Towarzystwa z aktywności publicznej. Na szczęście w 1985 roku, w wyniku poprawy stosunków między blokiem wschodnim a Chinami, TPPCh wznowiło swoją działalność. Wówczas częściowo zrekonstruowano struktury terenowe i powstał Klub Harbińczyków, który zrzeszał Polaków urodzonych w Harbinie, mieście na północnym wschodzie Chin.

Po roku 1989, po przemianach ustrojowych w Polsce, nastąpiło wstrzymanie dotacji rządowych dla Towarzystwa, co negatywnie wpłynęło na jego dalszą funkcjonalność. Wiele lokalnych oddziałów uległo rozpadnięciu, a jedynie w Krakowie i Kaliszu pozostały aktywne struktury. Dodatkowo, w 1997 roku władze Warszawy odebrały Towarzystwu siedzibę w Pałacu Błękitnym. Po roku 2000 miało miejsce częściowe ożywienie działań TPPCh, co przyczyniło się do odbudowy organizacji w takich miastach jak Gdańsk, Poznań, Łódź, Olsztyn, Szczecin oraz Koszalin.

Przypisy