Kazimierz Łojewski

Życiorys

W czasie II wojny światowej Kazimierz Łojewski angażował się w działalność konspiracyjną, co doprowadziło do jego aresztowania i osadzenia na warszawskim Pawiaku. Następnie, po przeniesieniu, trafił do obozu w Lublinie (KL). W trakcie transportu zdołał uciec, a później związał się z Armią Krajową. Jako podchorąży AK, aktywnie uczestniczył w walkach podczas powstania warszawskiego. Po jego kapitulacji został uwięziony w obozach Buchenwald i Sachsenhausen (KL).

Kazimierz Łojewski swoją edukację kontynuował po wojnie. W 1948 roku uzyskał dyplom ukończenia studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1965 roku obronił doktorat z zakresu nauk prawnych. Od 1951 roku prowadził praktykę adwokacką w Warszawie, co zaowocowało bogatą karierą zawodową. Był aktywnym członkiem Rady Naukowej Instytutu Prawa Karnego na Wydziale Prawa i Administracji UW, a także brał udział w pracach Komisji Doskonalenia Zawodowego przy Naczelnej Radzie Adwokackiej oraz Komisji Ministerstwa Sprawiedliwości, której celem było opracowanie nowelizacji prawa karnego.

Warto także podkreślić, że Kazimierz Łojewski był autorem wielu publikacji, w tym kilku książek oraz licznych artykułów naukowych, co było znaczącym wkładem w rozwój wiedzy prawniczej. W latach 1986–1989 pełnił zaszczytną funkcję prezesa Naczelnej Rady Adwokackiej.

Nie doczekał długiego życia, zmarł 8 października 2006 roku w Warszawie w wieku 83 lat. Dziedzictwo Kazimierza Łojewskiego zostało upamiętnione poprzez jego pochówek, który odbył się pięć dni później na cmentarzu Powązkowskim, w kwaterze J-6-10.

Przypisy