Zdzisław Kleszczyński

Życiorys

W roku 1920 Zdzisław Kleszczyński wstąpił ochotniczo do załogi wojska, aby brać udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Był aktywnym twórcą literackim, publikującym różnorodne prace, takie jak poezje, nowele, powieści, komedie, a także reportaże oraz felietony. W latach 1924-1938 współpracował z „Kurjerem Warszawskim” jako felietonista, posługując się pseudonimem „Sęk”. Dodatkowo, od 1926 do 1931 pełnił rolę redaktora naczelnego tygodnika „Radio”.

Jako pasjonat gór, Kleszczyński hobbystycznie angażował się w taternictwo. W 1911 roku dokonał pierwszego wejścia na Zamarłą Turnię od strony zachodniej, towarzyszyli mu Janusz Chmielowski oraz Mieczysław Świerz.

Życie Zdzisława Kleszczyńskiego zakończyło się 6 kwietnia 1938 roku w lecznicy św. Józefa w Warszawie. Po śmierci został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, w kwaterze nr 22-3-13/14.

Publikacje

Oto zestawienie wybranych publikacji Zdzisława Kleszczyńskiego, które ukazały się na przestrzeni lat, od jego debiutu po okres twórczości w latach 30-tych. Wśród jego dzieł można znaleźć:

• Pogrzeb lalki (1913),
• Rewia: Satyry i pamflety (1916),
• Żywot Colombiny (1922, współautor: Stefan Norblin),
• Wojenne przygody Staśka Ślązaka (1924),
• Białe noce (1925),
• Warszawianka (1925),
• Zamach (1926),
• Miss Ket, morderca i inne nowele (1926),
• Romans na wsi (1927),
• Czerwony teatr (Literatura z lancą) (1927),
• W latarni (1928),
• Siostry Cleo (1928),
• Nerwy (1930),
• Tyran (1931).

Każde z tych dzieł wnosi coś unikalnego do polskiej literatury i odzwierciedla różnorodność tematów oraz stylów, które charakteryzowały Kleszczyńskiego w jego twórczości.

Przypisy