Stanisław Gross

Życiorys

Ukończył gimnazja R. Kowalskiego oraz M. Kreczmara w stolicy, gdzie w 1921 roku pomyślnie zdał maturę. Jako ochotnik uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku. W okresie od 1921 do 1928 pracował w Banku Zachodnim w Warszawie, pełniąc obowiązki korespondenta. Jego rozwój zawodowy kontynuował, odbywając aplikację w zakresie zarówno sędziowskim, jak i adwokackim w latach 1925–1931. W czasach lat trzydziestych prowadził własną kancelarię prawną przy ulicy Chmielnej.

W grudniu 1939 roku opuścił Warszawę, kierując się najpierw do Białegostoku, a następnie do Dagestanu, gdzie podejmował pracę jako drwal i buchalter. Od marca 1942 roku pełnił rolę męża zaufania w placówce opieki społecznej przy ambasadzie RP. W latach 1943–1944 znowu pracował jako buchalter w Samarkandzie, a wkrótce zgłosił się do Ludowego Wojska Polskiego. W 1951 roku otrzymał nominację na sędziego w Sądzie Najwyższym, w którym pełnił tę funkcję aż do 1972 roku. Od 1962 do 1968 roku przewodniczył Wydziałowi Izby Cywilnej w Sądzie Najwyższym.

W 1945 roku był jednym z współzałożycieli Tymczasowej Rady Adwokackiej, a od 1946 do 1951 roku zasiadał w Wydziale Wykonawczym Naczelnej Rady Adwokackiej. Brał aktywny udział w organizacji Zrzeszenia Prawników Demokratycznych, które od 1950 roku działało jako Zrzeszenie Prawników Polskich. Był także współautorem dwóch kluczowych dokumentów: komentarzy do Kodeksu Rodzinnego z 1950 roku oraz Kodeksu Rodzinnego i Opieki Społecznej z 1964 roku.

W grudniu 1944 roku przystąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a w maju następnego roku znalazł się w jej Radzie Naczelnej. Jego działalność w tym gremium została doceniona, co zaowocowało kolejnymi wyborami w latach 1945 oraz 1947 na XXVI i XXVII Kongresie. W 1948 roku dołączył do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a w latach 1945–1947 pełnił funkcję posła do Krajowej Rady Narodowej z ramienia PPS. W 1947 roku uzyskał mandat posła na Sejm Ustawodawczy, reprezentując okręg Pruszków, gdzie był członkiem Komisji Prawniczej oraz Regulaminowej, a także Specjalnej Komisji do opracowania Regulaminu obrad Sejmu. Jego życie zakończyło się na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera B35-1-16).

Odznaczenia

Stanisław Gross został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Uroczystość miała miejsce w 10. rocznicę ustanowienia Polski Ludowej, a wyróżnienie przyznano za jego znaczące osiągnięcia w pracy zawodowej, pełniąc funkcję sędziego w Sądzie Najwyższym.

Przypisy