Samuel Meretik

Życiorys

Samuel Meretik, urodzony w Warszawie jako syn piekarza i służącej, w młodości musiał zmierzyć się z trudnościami finansowymi rodziny. W związku z tym, jeszcze jako nastolatek rozpoczął naukę zawodu krawca.

W 1922 roku dołączył do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej w Mińsku Mazowieckim, gdzie w latach 1924–1925 pełnił funkcję sekretarza lokalnego komitetu KZMP. Następnie, w latach 1927–1928, zajmował stanowisko sekretarza Komitetu Dzielnicowego Komunistycznej Partii Polski. Jego działalność polityczna została przerwana w 1929 roku, kiedy to został aresztowany z powodu zaangażowania w ruch komunistyczny, co skutkowało 19-miesięcznym pobytem w więzieniu.

Po zwolnieniu, w latach 1931–1934 kontynuował swoje działania partyjne, pracując w takich miastach jak Kielce, Radom, Lublin, Łódź oraz Zagłębie Dąbrowskie. W połowie lat trzydziestych XX wieku objął funkcję sekretarza Komitetu Centralnego MOPR-u, co podkreślało jego znaczenie w środowisku komunistycznym.

W obliczu wybuchu II wojny światowej, Meretik podjął decyzję o wyjeździe do Białegostoku, który znalazł się w sowieckiej strefie okupacyjnej. Po ataku III Rzeszy na ZSRR, wrócił do Warszawy, gdzie w getcie warszawskim stał się bliskim współpracownikiem oraz zastępcą Józefa Lewartowskiego. W tym okresie pełnił również rolę sekretarza ds. organizacyjnych w Komitecie Dzielnicowym PPR.

Jednak jego los wkrótce się odwrócił. 20 maja 1942 roku został aresztowany wraz z Andrzejem Szmidtem i Dawidem Wołosko w wyniku prowokacji ze strony gestapo. Niestety, Meretik zginął, being rozstrzelanym w Palmirach, w pobliżu Warszawy.

Przypisy