Katarzyna Meloch

Życiorys

Katarzyna Meloch urodziła się w Warszawie, w rodzinie żydowskiej, która była zasymilowana oraz niereligijna. Jej ojcem był Maksymilian, historyk, a matką Wanda z domu Goldman, filolog klasyczny.

W obliczu II wojny światowej, po wybuchu konfliktu, wraz ze swoimi rodzicami udała się do Białegostoku. Niestety, po inwazji III Rzeszy na Związek Radziecki w czerwcu 1941 roku, jej rodzice zostali najprawdopodobniej zamordowani. Ona sama znalazła się w domu dziecka zlokalizowanym przy ulicy Częstochowskiej, w obrębie białostockiego getta.

Po pewnym okresie była w stanie skontaktować się ze swoim wujem, który znajdował się w warszawskim getcie. Została przez niego zabrana do Warszawy, gdzie także trafiła do getta. W wyniku różnych okoliczności, udało jej się opuścić getto na aryjską stronę i dzięki wsparciu organizacji „Żegota” dotarła do Turkowic. Tam znalazła schronienie w klasztorze sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny, które były zaangażowane w ratowanie żydowskich dzieci.

Katarzyna Meloch otrzymała wówczas fałszywe dokumenty na nazwisko Irena Dąbrowska, które używała aż do 1968 roku. W klasztorze przetrwała aż do zakończenia wojny, a następnie wróciła do Warszawy.

Po wojnie, była jedną z współzałożycielek oraz aktywnych działaczek Stowarzyszenia Dzieci Holocaustu, a także współredaktorką czterech tomów publikacji dotyczącej dzieci, które przeżyły Holokaust.

Ostatecznie została pochowana na cmentarzu żydowskim w Warszawie.

Przypisy