Edward Wiktor Leo

Edward Wiktor Leo, urodzony 9 stycznia 1828 roku w Warszawie, a zmarły 22 lipca 1901 roku w Sosnówce pod Warszawą, był znaczącą postacią w polskiej historii jako prawnik oraz dziennikarz, który miał żydowskie korzenie. Urodził się w rodzinie, która przeszła na luteranizm, jako syn lekarza Leopolda Augusta oraz Julianny Levy-Lion (1801–1861).

Leo ukończył studia prawnicze, aczkolwiek brakuje informacji na temat konkretnej uczelni, którą uczęszczał. W swojej karierze zawodowej pełnił rolę adwokata i brał udział w wielu sprawach jako obrońca przed Warszawskimi Departamentami Rządzącego Senatu. Dodatkowo, działał jako radca prawny, udzielając porad Towarzystwu Drogi Żelaznej Warszawsko-Łódzkiej. W latach 1874–1897 pełnił funkcję redaktora w Gazecie Polskiej, co znacząco wpłynęło na polski krajobraz medialny w tym okresie.

W życiu osobistym, Edward Wiktor Leo był dwukrotnie żonaty. Jego pierwsza żona, Paulina Brunner (1836–1863), oraz druga, Stefania Zielińska (1841–1890), przyczyniły się do jego rodziny, która w sumie miała siedmioro dzieci. Z pierwszego małżeństwa miał czworo dzieci: Aleksandrynę Klementynę Wertheim (ur. 1857), Stefanię Julię (ur. 1860), Annę, która wyszła za mąż za Józefa Lipińskiego (zm. 1945, literatkę) oraz Edwarda Paulina (1862–1889, chemika). Z drugiego małżeństwa przyszedł na świat kolejny trójka córek: Maria Aniela (1865–1872), Barbara Helena (1869–1935) oraz Karolina (1871–1915).

Edward Wiktor Leo zmarł w 1901 roku i został pochowany w Warszawie na Starych Powązkach. Jego pierwsza żona oraz syn Edward spoczywają na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie, co ukazuje głęboki związek Edwarda z miastem oraz jego rodziną.