Władysław Anatol

Życiorys

Władysław Anatol przyszedł na świat w rodzinie zasymilowanych polskich Żydów. W 1930 roku, po zdecydowanej decyzji o emigracji, znalazł się w Brazylii, gdzie przyjął obywatelstwo i zamieszkał w São Paulo. Jego edukacja techniczna obejmowała studia na uczelni technicznej, gdzie w 1937 roku uzyskał dyplom z zakresu elektryczności. Pomimo wykształcenia technicznego, jego pasja do sztuki była zawsze obecna. Od 1944 roku rozwijał swoje umiejętności rysunku oraz grafiki, ucząc się u renomowanych artystów takich jak Samson Flexor, Lucy Citti Ferreira oraz Yolanda Mohalyi.

Rok 1946 był przełomowy dla artysty, ponieważ zorganizował swoją pierwszą indywidualną wystawę w salach Związku Artystów Plastyków w São Paulo. W 1950 roku dołączył do grupy abstrakcjonistów Ruptura, a dwa lata później jego prace miały swój udział w zbiorowej wystawie tej grupy, która odbyła się w Muzeum Sztuki Współczesnej w São Paulo. Warto odnotować, że był jednym z sygnatariuszy manifestu artystycznego stworzonego przez Waldemara Cordeiro.

W trakcie swojej kariery artystycznej, Anatol zdobywał liczne nagrody. Tworzył w zespole z takimi artystami jak Lothar Charoux, Luiz Sacilotto oraz Kazmer Féjer. Jego największym osiągnięciem było zdobycie głównej nagrody na IX Biennale Sztuki w 1961 roku, co dało mu możliwość stypendium Fundacji Forda, w ramach którego miał okazję przebywać w Stanach Zjednoczonych. W roku 1969 objął stanowisko prezesa brazylijskiej sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Artystów Plastyków. Zmarł w 2004 roku i spoczął na cmentarzu żydowskim Butanta w São Paulo.

Artysta znany był przede wszystkim z malarstwa abstrakcjonistycznego, w którym odwoływał się do żydowskich motywów sakralnych oraz tworzył kompozycje geometryczne. W Polsce miały miejsce trzy wystawy jego twórczości: pierwsza w 1980 roku w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, potem ponownie w 1992 roku w tym samym muzeum, a następnie jego prace można było oglądać w warszawskiej Galerii Krytyków Pokaz.