Władysław Szerner

Życiorys

Władysław Szerner był utalentowanym artystą, który swoją edukację artystyczną rozpoczął od ukończenia Instytutu Szlacheckiego. Już w 1862 roku rozpoczął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie uczył się pod okiem renomowanych nauczycieli, takich jak Rafał Hadziewicz, Aleksander Kamiński, Chrystian Breslauer oraz Marcin Zaleski.

W 1865 roku Szerner przeniósł się do Monachium, gdzie dnia 23 maja kontynuował swoje studia w Akademii Sztuk Pięknych. W tym okresie miał zaszczyt uczyć się od znakomitych artystów, w tym Sándora Wagnera, Hermanna Anschütza oraz Alexandra Strähubera. W trakcie swojego pobytu w Monachium nawiązał bliską przyjaźń z Józefem Brandtem, z którym dzielił pasję malarską, często podróżując razem na Ukrainę oraz Wołyń. Szerner odwiedzał również Orońsko, gdzie Brandt posiadał letnią rezydencję.

Od 1874 do 1909 roku Szerner był członkiem Kunstvereinu w Monachium, regularnie uczestnicząc w organizowanych przez niego wystawach. Jego prace zdobyły uznanie i były prezentowane w takich miastach jak Kraków, Lwów oraz Warszawa.

Artysta zasłynął z realistycznych obrazów batalistycznych, które charakteryzowały się niezwykłą precyzją w odwzorowywaniu strojów oraz uzbrojenia z czasów wojen szwedzkich, tatarskich, a także potyczek z Kozakami. Tworzył także malarskie sceny rodzajowe, czerpiąc inspirację z krajobrazów okolic Krakowa oraz Huculszczyzny.

Władysław Szerner był dumnym ojcem malarza Władysława Karola Szernera (1870—1936), kontynuującego artystyczną tradycję rodziny.

Przypisy