Nicholas Andrew Rey

Nicholas Andrew Rey, urodzony 23 stycznia 1938 roku w Warszawie, a zmarły 13 stycznia 2009 roku w Waszyngtonie, to postać, która wyjątkowo wpisała się w historię polsko-amerykańskich relacji. Jako amerykański polityk i dyplomata, pełnił zaszczytną funkcję ambasadora Stanów Zjednoczonych w Polsce w latach 1993–1997.

W obliczu II wojny światowej, w wrześniu 1939 roku, Nicholas wraz z rodziną zmuszony był uciekać do Stanów Zjednoczonych. W 1946 roku uzyskał amerykańskie obywatelstwo, co stało się krokiem do dalszych osiągnięć. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Princeton oraz Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa, rozpoczął karierę w sektorze finansowym, pracując w renomowanych firmach: Merrill Lynch oraz Bear Stearns.

Jako członek Partii Demokratycznej, na mocy nominacji prezydenta Billa Clintona, Rey miał ogromny wpływ na rozwój stosunków między Polską a Stanami Zjednoczonymi. W wyniku jego zasług, w 1998 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, co stanowiło wyraz uznania za wkład w zacieśnianie dwustronnych relacji.

Nicholas Rey był także potomkiem znanego polskiego pisarza Mikołaja Reja, co dodatkowo podkreśla jego głębokie korzenie związane z Polską i jej historią.