Natan Alterman

Życiorys

Natan Alterman urodził się w 1910 roku w Warszawie. W 1924 roku opuścił Polskę i wyemigrował do Palestyny, gdzie rozpoczął nowy rozdział swojego życia. Po pewnym czasie spędzonym w Palestynie, przeniósł się do Francji, aby odbyć studia na uniwersytecie w Nancy, gdzie zdobył dyplom inżyniera rolnictwa.

Po powrocie do swojej nowej ojczyzny, Alterman zajął się dziennikarstwem, współpracując najpierw z czasopismem „Ha-Arec”, a później z „Dawar”. Jego poezja również zyskała uznanie, a szczególne wyróżnienie zdobyła jego cotygodniowa rubryka nosząca tytuł Siódma kolumna (hebr. Ha-Tur ha-szwii), która ukazywała się przez 22 lata, od 1943 do 1965. W 1957 roku został odznaczony Nagrodą Bialika za swoje osiągnięcia literackie.

W początkowym okresie kariery był związany z Jicchakiem Sade, jednak z biegiem lat stał się zwolennikiem Dawida Ben Guriona. W 1965 roku dołączył do frakcji Rafi, z której wyłoniła się jego polityczna aktywność. Następnie, w 1967 roku, stał się jednym z czołowych liderów Ruchu na rzecz Wielkiego Izraela, a rok później otrzymał Nagrodę Izraela (hebr. פרס ישראל) w dziedzinie literatury, co potwierdziło jego znaczącą pozycję w literaturze i kulturze izraelskiej.