Jerzy Piekarzewski

Życiorys

Jerzy Piekarzewski przyszedł na świat w Warszawie jako drugie dziecko Kazimierza, który był sierżantem Armii Krajowej, oraz Natalii Piekarzewskiej. W 1940 roku jego życie zmieniło się, gdy rodzina przeprowadziła się do kamienicy zlokalizowanej przy ul. Wolskiej 59, co dało początek jego przydomkowi „Pekin”. W warszawskiej gwarze ten termin odnosi się do przeludnionej kamienicy czynszowej. W młodości Piekarzewski był świadkiem wydarzeń związanych z powstaniem warszawskim.

Po zakończeniu II wojny światowej związał swoje losy z Polonią Warszawa, gdzie początkowo pełnił rolę klubowej „maskotki”, a następnie zaangażował się jako bokser, organizator oraz prezes. W 1955 roku objął stanowisko kierownika sekcji piłkarskiej Polonii Warszawa. W kolejnych latach przewodniczył klubowi, a podczas jego kadencji w 1991 zespół zdobył awans do II ligi, a niedługo potem, w 1992 roku, osiągnęli najwyższy poziom rozgrywkowy – I ligę. Jego wkład w rozwój klubu został doceniony w 1999 roku, gdy otrzymał tytuł honorowego prezesa.

Jerzy Piekarzewski był również inicjatorem wielu aktywności promujących sport wśród młodzieży. Był założycielem Fundacji na Rzecz Rozwoju i Promocji Sportu Młodzieżowego oraz organizatorem Międzynarodowego Turnieju Piłkarskiego o Puchar Pamięci Małego Powstańca, który miał na celu uświetnienie pamięci o młodych bohaterach Powstania Warszawskiego.

Ostatnie chwile swojego życia spędził w Warszawie, gdzie zmarł 31 marca 2024 roku, osiągając imponujący wiek 90 lat.

Odznaczenia i wyróżnienia

Jerzy Piekarzewski, w trakcie swojej kariery, otrzymał liczne odznaczenia i wyróżnienia, które podkreślają jego wkład w rozwój i promocję stolicy Polski.

• zasłużony dla Warszawy (2004),
• nagroda Miasta Stołecznego Warszawy (2009),
• medal 100-lecia MZPN (2023).

Przypisy