Jan Antoni Rogowicz

Życiorys

Jan Antoni Rogowicz był synem Jakuba Ignacego Rogowicza (1839–1896), znanego warszawskiego lekarza ginekologa oraz Marii z Zawadzkich (1841–1939). W jego rodzinie znaleźli się również literat i tłumacz Wacław Rogowicz (1876–1960) oraz architekt ogrodnictwa Stefan Rogowicz (1891–1946), a także siostra Jadwiga (1878–1971).

W 1905 roku uzyskał dyplom inżyniera chemika na Politechnice Warszawskiej. Następnie kontynuował edukację w zakresie cukrownictwa na Uniwersytecie Berlińskim. Po powrocie do Polski przejął zarządzanie cukrownią w Kujawach. W roku 1909, wspólnie z inżynierami Orłowskim i Rożenem, założył w Warszawie dom handlowy oraz biuro techniczne, które zajmowało się dostarczaniem towarów technicznych do cukrowni oraz fabryk i dróg żelaznych.

Od 1913 roku kierował firmą „Orłorog” razem z Orłowskim, specjalizując się w sprzedaży materiałów izolacyjnych oraz produktów ze smoły i asfaltu. W latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku pełnił funkcje wiceprezesa Towarzystwa Handlowo-Przemysłowego Mieczysław Zagajski S-ka Akc. w Warszawie oraz był członkiem rady nadzorczej Zakładów Chemicznych S-ka Akc. w Grodzisku Mazowieckim.

W sierpniu 1914 roku był jednym z założycieli konserwatywnego ugrupowania politycznego Grupa Pracy Narodowej i wszedł w skład jego Rady. Później zaangażował się w zarząd Zjednoczenia Partii Demokratycznych, a także pełnił funkcję prezesa Rady Zjednoczenia Stanu Średniego. Podczas I wojny światowej zasiadał w zarządzie Komitetu Budowlanego Rady Głównej Opiekuńczej i współpracował z redakcją Kuriera Polskiego.

Jan Antoni Rogowicz był radnym Warszawy od 1916 do 1928 roku. Zarządzał także Prezydium Rady Miejskiej jako sekretarz do marca 1918 roku, a od maja 1927 do 2 lipca 1928 roku piastował stanowisko wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej. Dodatkowo był wiceprzewodniczącym Komisji Finansowo-Budżetowej oraz Komisji Kontroli Funduszu Bezrobocia, a także miejskiej Rady Teatralnej.

W okresie II kadencji Senatu pełnił mandat senatora z list Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. W 1928 roku został wybrany do Sejmu z miasta stołecznego Warszawy, aczkolwiek nie przyjął mandatu ze względu na wybór do Senatu, gdzie w III kadencji reprezentował Warszawę. Tam zasiadał w Komisjach: Gospodarstwa Społecznego, Spraw Zagranicznych i Spraw Wojskowych.

W czasie II wojny światowej ciągle pełnił funkcję dyrektora Towarzystwa Handlowo-Przemysłowego „Orłorog”. Niestety, po wybuchu powstania warszawskiego został uwięziony i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen, gdzie zginął tuż przed jego wyzwoleniem.

Jan Antoni Rogowicz został symbolicznie upamiętniony na grobowcu rodzinnym znajdującym się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 71-5-1/2).

Przypisy