Arie Dubi

Życiorys

Arie Dubi urodził się w 1939 roku w Warszawie. W trakcie II wojny światowej przebywał z matką i bratem w Związku Radzieckim. W 1948 roku, przy pomocy organizacji Youth Aliyah, wyjechał do Izraela. Jego nowym miejscem zamieszkania stał się kibuc Sza’ar ha-Golan.

Od 1960 roku przez trzy lata uczestniczył w lekcjach malarstwa prowadzonych przez polskich artystów Leo Rotha oraz Chaima Bargala. Następnie, w 1962 roku, rozpoczął naukę w Margoshilski Art School, gdzie zgłębiał tajniki malarstwa i rzeźby. W 1964 roku uzyskał stypendium od Youth Aliyah.

Jednakże jego edukacja została przerwana, gdy został wcielony do Armii Izraela, biorąc udział w wojnie sześciodniowej. W 1968 roku otrzymał Nagrodę Dvory Davidson za sztukę przyznawaną przez Kibbutz Artzi Movement, a w 1971 roku został uhonorowany Jordan Valley Prize for Painting and Sculpture.

W 1974 roku przeniósł się z rodziną do Toronto w Kanadzie. Na podstawie swoich doświadczeń jako spadochroniarz w wojnie sześciodniowej stworzył niezwykłe dzieło artystyczne zatytułowane „Misja”. To siedmiopanelowa panoramiczna praca, która upamiętnia 4000 lat żydowskiej historii, powstawała w latach 1980-1987. Całość tej monumentalnej pracy ma 12 metrów długości i 2 metry wysokości.

Murale oraz płaskorzeźby Ariego Dubiego zdobią wiele budynków zarówno w Izraelu, jak i poza jego granicami.

Przypisy