Lech Świątkowski

Życiorys

Lech Świątkowski był synem Czesława oraz Władysławy z domu Osiadacz. Swoją aktywność publiczną rozpoczął w 1950 roku, wstępując do lokalnej organizacji niepodległościowej działającej w Kwidzynie, znanej jako „Konfederacja Obrony Wiary i Ojczyzny”, gdzie przyjął pseudonim „Żbik”. W pierwszych latach kariery zawodowej pracował w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kwidzynie od 1952 do 1955 roku.

W 1955 roku rozpoczął pracę w organach bezpieczeństwa publicznego, pełniąc rolę referenta w Powiatowej Delegaturze ds. Bezpieczeństwa Publicznego w Kwidzynie. Następnie studiował w Rocznej Szkole Referentów Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego w Legionowie (1955–1956) oraz pracował jako oficer operacyjny w stopniu chorążego w Wojewódzkim Urzędzie ds. Bezpieczeństwa Publicznego w Gdańsku w 1956 roku. Jego kariera w tej dziedzinie zakończyła się jednak po ujawnieniu jego przynależności do Konfederacji, w rezultacie czego został wydalony ze służby.

Po tym incydencie powrócił do administracji państwowej, nawiązując ponownie współpracę z PPRN w Kwidzynie, gdzie pracował w latach 1956-1962. Następnie przeniósł się do PPRN w Tczewie, gdzie kontynuował swoją karierę aż do 1973 roku, obejmując m.in. stanowisko zastępcy naczelnika od 1973 do 1975 roku. W 1969 roku ukończył Wydział Prawa i Administracji na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu.

W latach 1975-1978 był zatrudniony w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku, a w 1978 roku powierzono mu funkcję prezydenta Sopotu, którą pełnił do 1982 roku. Po tej dacie ponownie pracował w Urzędzie Wojewódzkim. Warto zaznaczyć, że dwukrotnie, w 1957 i 1960 roku, podejmował próby wstąpienia do Milicji Obywatelskiej, jednak oba te starania zakończyły się niepowodzeniem.