Parafia św. Alojzego Orione w Warszawie

Historia parafii

Budowa neogotyckiej kaplicy Dzieciątka Jezus została zakończona w 1901 roku. W sąsiedztwie trwała budowa szpitala Dzieciątka Jezus, co wzbudzało potrzebę rozbudowy obiektu już przed wybuchem I wojny światowej, szczególnie z uwagi na przeludnienie w szpitalu, gdzie zarówno pacjenci, jak i personel nie mogli swobodnie funkcjonować. Niestety, w trakcie działań wojennych prace budowlane zostały wstrzymane. Po wojnie podjęto decyzję o wznowieniu budowy, do której dodano trzy nawy oraz zakrystię, podczas gdy prezbiterium pozostało w pierwotnym stanie. Prace budowlane zakończono ostatecznie w 1925 roku.

Okres II wojny światowej był dla kościoła niezwykle trudny. W 1939 roku, w wyniku oblężenia Warszawy, zniszczeniu uległa wieża, a także Dach oraz dzwony. Po zakończeniu powstania warszawskiego kościół doznał kolejnych strat, co zaowocowało zniszczeniem dachu oraz okien.

Kościół parafialny

Orioniści podjęli działalność w kościele Dzieciątka Jezus w roku 1945, co miało miejsce tuż po likwidacji ośrodka wychowawczego przy ul. Barskiej w Warszawie. Formalne przejęcie kościoła przez orionistów miało miejsce w 1973 roku, a parafia św. Alojzego Orione została erygowana w 1986 roku.

Wnętrze kościoła ozdobione jest trzema ołtarzami: głównym, poświęconym Matce Bożej Częstochowskiej, oraz dwoma w nawach bocznych, gdzie po prawej stronie znajduje się obraz Najświętszego Serca Jezusowego, a po lewej św. Józefa z Dzieciątkiem. W prawym skrzydle kościoła znajduje się obraz „Miłosierdzia Bożego”, przyniesiony ze Lwowa w 1941 roku, namalowany przez prof. Stanisława Batowskiego. Z kolei po lewej stronie jest obraz „Niepokalane Poczęcie N.M.P.”, który został namalowany w 1944 roku przez prof. Chyłę z Krakowa. Księża posługujący w tej parafii aktywnie angażują się w duszpasterstwo chorych w Szpitalu Dzieciątka Jezus.

Obszar parafii

Parafia św. Alojzego Orione w Warszawie obejmuje miłośników i wiernych, którzy zamieszkują w wyznaczonym terenie wewnątrz miasta.

Do wspólnoty parafialnej należą osoby z takich ulic, jak:

• Chałubińskiego,
• Chmielnej,
• Żelaznej,
• Twardej,
• Srebrnej,
• Miedzianej,
• Platynowej,
• Aleje Jerozolimskie,
• Nowogrodzkiej,
• Raszyńskiej,
• Oczki,
• Lindleya,
• Koszykowej.

Obszar ten jest częścią warszawskiej Woli i Ochoty, co podkreśla jego lokalne znaczenie i zaangażowanie w życie religijne tej dynamicznej dzielnicy.