Anna Lissowska

Kariera szachowa

Anna Lissowska to utalentowana zawodniczka szachowa, która zdobyła uznanie w polskim środowisku szachowym. Jest dwukrotną srebrną medalistką mistrzostw Polski juniorek z lat: 1981 roku, odbywających się w Pilźnie, w kategorii do lat 17 oraz z 1985 roku, które miały miejsce we Wrocławiu, w grupie do lat 20.

W 1982 roku Lissowska zdominowała turniej juniorek, odbywający się w Tarnowskich Górach. Jej talent ponownie ujawnił się w 1983 roku, kiedy to zwyciężyła w otwartym turnieju kobiecym zorganizowanym w Mielnie. W kolejnym roku, 1984, reprezentowała Polskę na mistrzostwach Europy juniorek w Katowicach, kończąc rywalizację na szóstym miejscu. Dwa lata później, w 1985 roku, brała udział w mistrzostwach świata juniorek, które odbyły się w Dobrnej.

W latach 1984–1992 Lissowska sześciokrotnie wystąpiła w finałach mistrzostw Polski seniorek. Jej najbardziej znaczącym osiągnięciem był brązowy medal zdobyty w 1991 roku w Lubniewicach. Warto także wspomnieć o jej IV miejscu w 1989 roku, które zajęła w Poznaniu. W 1990 roku Lissowska odniosła sukces na arenie międzynarodowej, zdobywając w Odessie tytuł akademickiej wicemistrzyni świata. Rok później w Gdyni podzieliła drugą lokatę, ex aequo z Bożeną Sikorą-Giżyńską, ustępując jedynie Ludmile Zajcewej.

Najwyższy ranking w karierze Anna osiągnęła 1 stycznia 1992 roku, uzyskując imponujący wynik 2235 punktów. W tym czasie zajmowała czwarte miejsce wśród najlepszych polskich szachistek. Niestety, od 1994 roku nie brała udziału w turniejach klasyfikowanych przez Międzynarodową Federację Szachową, co obniżyło jej widoczność na międzynarodowej scenie szachowej.

Przypisy