Adolf Starkman
Adolf Starkman to postać, która zapisała się w historii polskiego dziennikarstwa jako wybitny felietonista i humorysta. Urodził się 27 września 1871 roku w Warszawie, a zmarł w tym samym mieście 17 czerwca 1920 roku.
Jego twórczość wyróżniała się nie tylko inteligentnym humorem, ale również bystrym spojrzeniem na rzeczywistość społeczną swojego czasu. Starkman umiejętnie łączył felieton z satyrą, przez co zdobył uznanie i szacunek wśród czytelników.
Spis treści
Życiorys
Adolf Starkman to postać, której działalność literacka miała znaczący wpływ na polską prasę i kulturę. Swój debiut zaznaczył w „Kolcach”, gdzie w przyszłości publikował liczne artykuły, felietony oraz korespondencje. Jego prace pojawiały się w wielu znanych czasopismach, takich jak „Mucha”, „Kurier Świąteczny”, „Dziennik dla Wszystkich”, „Ziarno”, „Przegląd Tygodniowy”, „Szczutek”, „Wędrowiec”, a także w gazetach codziennych, takich jak „Kurier Codzienny”.
W 1902 roku Starkman pełnił rolę redaktora „Kuriera Świątecznego”, gdzie w jego łamach publikował recenzje i krytyki teatralne. Jako „Pigmalion” oddawał się także twórczości poetyckiej, pisząc wiersze humorystyczne, które wyróżniały się oryginalnym stylem.
W 1908 roku Starkman został skazany na rok więzienia w twierdzy w związku z przestępstwem prasowym z art. 128, dotyczącym obrazy majestatu. Jego życie prywatne również związane było z osobami wpływowymi; był spokrewniony z Ludwikiem Starkmanem, wiceprezesem Rady Banku Handlowego w Łodzi.
W latach 1893–1894 Starkman przebywał w Łodzi, z której to miasta nadsyłał korespondencje do „Izraelity”. Jego wnikliwe obserwacje dotyczące miasta, jego mieszkańców oraz panujących tam stosunków społecznych zaowocowały reportażem „Łódź i łodzianie”. Dzieło to, będące szkicem społeczno-obyczajowym, zostało wydane również jako osobna broszurka w Warszawie w 1895 roku.
Przypisy
- Jadwiga i Eugeniusz Szulcowie podają datę śmierci 1921 Jadwiga Szulc, Eugeniusz Szulc: Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1989 r., s. 226-227, seria: Biblioteka Syrenki. ISBN 83-06-01759-5.
- Konrad Frejdlich: Uśmiech Ariadny. Antologia reportażu łódzkiego. Od Oskara Flatta do Andrzeja Makowieckiego, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1973 r., s. 368 i 32.
- Skazanie humorysty na rok twierdzy. „Nowości Illustrowane”. Nr 11, s. 4, 14.03.1908 r.
Pozostali ludzie w kategorii „Media i komunikacja”:
- Tadeusz Sobolewski
- Robert Kozak
- Paweł Dunin-Wąsowicz
- Marcin Prokop
- Jarosław Kret
- Aleksander Bregman
- Wojciech Druszcz
- Michał Jarblum
- Joanna Rostocka
- Marcin Meller
- Marek Krawczyk (wydawca)
- Mariusz Szyperko
- Agnieszka Kaczorowska
- Agata Passent
- Beata Sadowska
- Artur Górski (pisarz)
- Teofil Syga
- Zdzisław Broncel
- Tomasz Sakiewicz
- Tadeusz M. Płużański
Oceń: Adolf Starkman
Średnia ocena: 4,70Liczba ocen: 16
Dołącz do nas na Facebooku!
Odkrywaj, dyskutuj i dziel się tym, co najlepsze. Dołącz do naszej społeczności i bądź na bieżąco z lokalnymi wydarzeniami w Warszawie.