Piotr Staniszewski

Kariera szachowa

W pierwszej części lat osiemdziesiątych Piotr Staniszewski znajdował się w ścisłej czołówce polskich juniorów, mając na swoim koncie znaczne osiągnięcia w formie medali na mistrzostwach Polski. Zdobył srebrny medal w Radomiu w 1979 roku w kategorii do 17 lat oraz złoty medal w Częstochowie w 1982 roku w kategorii do 20 lat. W 1980 roku był uczestnikiem mistrzostw świata juniorów do 14 lat, gdzie zajął VI miejsce w Hawrze, a zwycięzcą tamtego turnieju był Walerij Sałow.

W latach 1982 oraz 1983 reprezentował nasz kraj na mistrzostwach Europy juniorów do 20 lat, które odbyły się w Groningen. Ciekawym osiągnięciem było IX miejsce na mistrzostwach świata juniorów do 20 lat w Gausdal w 1986 roku, które zakończyły się triumfem Waltera Arencibii. Jego debiut w finale mistrzostw Polski seniorów miał miejsce w 1983 roku w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie zdobył brązowy medal. Kolejne dwa brązowe medale przybyły w następnych latach – w Poznaniu (1984) oraz w Gdyni (1985). Do 2003 roku wziął udział w finałach mistrzostw kraju dziewięciokrotnie.

W swoim dorobku ma również reprezentację Polski w rozgrywkach drużynowych. Dwukrotnie uczestniczył w Nordic Cup, gdzie drużyna zdobyła złoty medal w 1983 roku oraz srebrny w 1987 roku. W 1988 roku zajął I miejsce, dzieląc je z Markiem Matlakiem oraz Jerzym Banym podczas rywalizacji w Bielsku-Białej. Rok później, w 1989 roku, zdobył II miejsce, ustępując jedynie Bruno Belottiemu w Ołomuńcu.

W 1996 roku zajął III miejsce w otwartym turnieju memoriału Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju, przegrywając jedynie z Rusłanem Szczerbakowem oraz Spartakiem Wysoczinem, dzieląc je z Markiem Vokacem. W 1998 roku wspólnie z Orestem Hrycakiem odniósł zwycięstwo w Krynicy i zdobył II miejsce w mistrzostwach Warszawy, przegrywając z Wadymem Szyszkina, dzieląc je z Aleksandrem Czerwońskim. W 2000 roku zajął II miejsce (za Wołodymyrem Siergiejewem) w Pradze, dzieląc je z Pavlem Vavrą. Dwa razy, w latach 2005 i 2006, podzielił I miejsce w turniejach Jantar Bałtyku w Rowach, a w 2006 roku zdobył również II miejsce w memoriale Józefa Dominika w Dobczycach, za Dariuszem Mikrutem.

Jako wychowanek warszawskiego klubu „Maraton”, pił uczestniczył w zawodach, zdobywając trzykrotnie tytuł drużynowego mistrza Polski (1981, 1983, 1985). Ponadto, w 2000 roku, zdobył wicemistrzostwo Polski jako zawodnik PTSz Płock i był trzykrotnym medalistą drużynowych mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych, równocześnie zdobywając złoty medal w 1979 roku, srebrny w 1995 oraz srebrny w 1999 roku.

Najwyższy ranking w karierze Piotr Staniszewski uzyskał 1 stycznia 1999 roku, osiągając rezultat 2454 punktów, co dało mu 11. miejsce wśród polskich szachistów.

Przypisy