Zbór Kościoła Zielonoświątkowego „Kościół na Zaciszu” w Warszawie

O kościele

Kościół na Zaciszu to ważny element rodziny zborów Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce. Ta wspólnota religijna angażuje się w różnorodne inicjatywy edukacyjne oraz społeczne. Dla dzieci organizowane są zajęcia biblijne, które mają na celu wzbogacenie ich wiedzy o wierze i tradycji. Wyróżniają się także pikniki rodzinne, które sprzyjają integracji i budowaniu relacji wśród członków wspólnoty.

Ważnym punktem w kalendarzu wydarzeń są konferencje oraz grupy domowe, które umożliwiają aktywne uczestnictwo dorosłych w życiu Kościoła. Szczególnie istotne były konferencje zorganizowane w ostatnich latach. W 2010 roku miała miejsce konferencja dla kobiet, która skupiła wiele pań na wspólnym duchowym wzroście. Rok później, w 2011 roku, Kościół miał zaszczyt gościć autora książki „Sądowa Stolica Chrystusa”, co przyciągnęło uwagę zarówno członków Kościoła, jak i zainteresowanych z zewnątrz.

Przywództwo w tej wspólnocie sprawuje pastor Jan Troc, który jest również wykładowcą w Wyższej Szkole Teologiczno-Społecznej (WSTS). Jest on nie tylko pierwszym, ale także obecnym pastorem Kościoła, przyczyniając się do jego rozwoju i przyciągania nowych członków. Jego korzenie sięgają zboru w Dubiczach Cerkiewnych, co potwierdza jego zaangażowanie w Kościół oraz w doktrynę Zielonoświątkową.

Historia

Kościół Zielonoświątkowy „Kościół na Zaciszu” w Warszawie ma długą i interesującą historię, sięgającą 2007 roku, kiedy to został założony przy współpracy ze Stołecznym Zborem Kościoła Zielonoświątkowego w stolicy Polski. Od 2009 roku nabożeństwa mają miejsce w przestronnej kaplicy WSTS, podczas gdy wcześniej odbywały się w mniejszych pomieszczeniach.

Zbór jest aktywny nie tylko w sferze duchowej, ale również prowadzi działalność wydawniczą. W ramach tej inicjatywy została wydana książka autorstwa Ricka Howarda pt. „Sądowa Stolica Chrystusa”, znana w oryginale jako „The Judgment Seat of Christ”. Jest to ważny element pracy kościoła, który wspiera rozwój duchowy społeczności.

Warto również zauważyć, że od 2012 roku w małej kaplicy seminarium spotykają się Ukraińcy. Nabożeństwa są prowadzone w języku rosyjskim oraz ukraińskim, co świadczy o różnorodności kulturowej i językowej zgromadzenia.

Przypisy