Malgorzata

13.06.2016

Rodzaj trasy: Inna
Forma transportu: pieszo
Długość trasy: do_2_godzin

Empatycznie po Warszawie

Wyjdź po prostu z domu. Najlepiej w towarzystwie – z Partnerem czy Partnerką, z dziećmi, w grupie. Wychodząc z mieszkania zwróć uwagę na to, czy musisz pokonać schody czy może możesz zjechać windą? Czy winda jest przestronna czy wąska, a drzwi otwierają się z trudem? Na tej trasie proponujemy Ci nieco empatii – spojrzenie na przestrzeń okiem jej użytkowników ze szczególnymi potrzebami. Okiem osób z niepełnosprawnością, np. poruszających się na wózkach, niewidomych, starszych, czy choćby rodziców z małymi dziećmi. Podczas spaceru odwiedź najbliższe przejście dla pieszych – obserwuj czy jest na nim sygnalizacja dźwiękowa, czy są krawężniki, czy droga, którą do niego pokonałeś/aś była równa czy może płyty chodnikowe wystawały? Odwiedź sklep spożywczy. Czy prowadzą do niego schodki? Czy jest podjazd? Można z łatwością otworzyć drzwi? A może wjazd do niego na wózku lub z nim wymagałby ekwilibrystyki? Podejdź na przystanek autobusowy lub tramwajowy. Spójrz na rozkład pod kątem pojazdów niskopodłogowych i znów krawężników, kładek, przejść podziemnych. Wszędzie są windy? Jeśli jeszcze masz ochotę i czas – skieruj się do najbliższego urzędu, np. na pocztę. Poobserwuj – czy budynek jest dostępny? Na koniec zastanów się, czy trasa po której się poruszałeś/aś jest dostosowana? Jeśli Twoja odpowiedź jest twierdząca – przetestuj wersję zaawansowaną. Zawiąż oczy apaszką lub szalikiem i chwyć towarzysza/kę za łokieć albo wypożyczcie wózek sklepowy i spróbujcie ją przejść raz jeszcze. Ile razy się potykaliście lub podnosiliście wózek? Mam nadzieję, że po takim spacerze kolejnym razem nie będziecie się zastanawiać czy pomóc starszej pani ciągnącej wózeczek z zakupami, tacie wyprowadzającemu spacerówkę z tramwaju albo niewidomemu w przejściu przez ruchliwe skrzyżowanie.